Kwalifikacja: PGF.08 - Zarządzanie kampanią reklamową

Z mojego punktu widzenia, analizując dostępne odpowiedzi, bardzo często myli się pojęcie ceny stałej, okazyjnej czy promocyjnej z ceną umowną, przez to, że wszystkie te terminy na pozór brzmią podobnie. W praktyce jednak kryją się za nimi zupełnie inne mechanizmy ustalania wartości produktu lub usługi. Cena stała to taka, której nie negocjujemy – jest z góry określona przez sprzedawcę i obowiązuje każdego klienta bez względu na okoliczności. Taki model często spotyka się w sklepach detalicznych albo przy sprzedaży drobnych usług. Bardzo łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że skoro cena została ustalona, to znaczy, że była wynikiem negocjacji, ale to nie jest prawda – w tym przypadku nikt nie ma wpływu na jej zmianę na etapie zakupu. Z kolei cena okazyjna zwykle oznacza jednorazową, atrakcyjną stawkę – na przykład w wyniku wyprzedaży lub celowej akcji marketingowej. To też nie jest cena wynegocjowana, tylko chwilowa propozycja, którą możemy przyjąć lub odrzucić. Podobnie wygląda sprawa z ceną promocyjną – ona jest ustalana przez sprzedawcę w ramach określonej promocji, przeważnie na ograniczony czas lub przy spełnieniu dodatkowych warunków, np. zakupie większej ilości. W żadnym z tych przypadków klient nie negocjuje indywidualnie warunków. Moim zdaniem jednym z najczęstszych błędów myślowych jest zakładanie, że każda atrakcyjna albo nieco zmodyfikowana cena musi być efektem negocjacji – a prawda jest taka, że tylko cena umowna daje obu stronom realny wpływ na ostateczne warunki. To właśnie odróżnia ją od pozostałych form ustalania ceny i czyni ją standardem w profesjonalnych relacjach biznesowych.