Każdy aspekt działalności artystycznej o unikalnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek formie, bez względu na przeznaczenie i sposób wyrażenia, jest przedmiotem regulacji prawnej
Prawo autorskie to taka tarcza dla wszystkiego, co stworzyłeś i ma swój własny styl. Dotyczy to nie tylko książek czy muzyki, ale też programów komputerowych i nawet architektury. Co ciekawe, ta ochrona nie zależy od tego, jak fajne lub drogie jest twoje dzieło. Przykładowo, jeśli prowadzi się bloga albo wrzuca zdjęcia do sieci, to od razu są chronione przez prawo autorskie. Twórcy mają możliwość decydowania, jak ich dzieła są używane – mają prawo do ich kopiowania, sprzedawania czy pokazywania publicznie. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że ważne jest, aby każdy artysta wiedział, jakie ma prawa i obowiązki związane z ochroną swojej twórczości, bo to klucz do tego, by nie stracić kontroli nad własnymi dziełami.
Odpowiedzi dotyczące prawa pracy, spadkowego czy podatkowego w ogóle nie pasują do tematu ochrony twórczości. Prawo pracy dotyczy tego, jak wygląda relacja między pracodawcą a pracownikiem – zasady zatrudnienia, wynagrodzenie i takie tam, a to nie ma nic wspólnego z ochroną twórczości. Prawo spadkowe jest o tym, co się dzieje z majątkiem po czyjejś śmierci, więc też nie dotyczy tego, co robisz, gdy tworzysz. A prawo podatkowe to już całkiem inna para kaloszy, bo chodzi o podatki, a nie o ochronę praw twórców. Często ludzie mylą te różne dziedziny i nie rozumieją, że prawo autorskie to coś specjalnego, co broni ich dzieł. Ważne jest, żeby rozumieć te różnice, bo inaczej można łatwo stracić kontrolę nad swoją twórczością i możliwościami zarobkowania na niej.