Podczas budowy kolejnych warstw muru z kamieni o nieregularnych kształtach i różnorodnych rozmiarach, zachowuje się następującą zasadę: większe kamienie powinny być umieszczane
Umieszczanie większych kamieni w narożnikach i na zewnątrz muru jest kluczową praktyką w budownictwie, zwłaszcza przy wznoszeniu murów z kamieni nieregularnych. Tego rodzaju materiały budowlane są często stosowane z uwagi na ich dostępność oraz estetykę. Umieszczając większe kamienie na zewnątrz, zapewniamy większą stabilność całej konstrukcji, gdyż większe elementy lepiej rozkładają obciążenia na szerszym obszarze. Narożniki są szczególnie narażone na siły ściskające oraz różnego rodzaju obciążenia dynamiczne, dlatego umieszczenie większych kamieni w tych miejscach zwiększa odporność muru na uszkodzenia. Takie podejście jest zgodne z zasadami budowy obiektów, które podkreślają znaczenie odpowiedniego rozmieszczenia materiałów w kontekście ich właściwości mechanicznych. Przykładem mogą być mury oporowe, w których większe kamienie zapewniają nie tylko lepszą stabilność, ale także wizualną harmonię. Dodatkowo, umieszczanie większych kamieni na wierzchu muru wpływa na jego estetykę oraz trwałość, co jest szczególnie istotne w konstrukcjach narażonych na działanie warunków atmosferycznych.
Umieszczanie większych kamieni wewnątrz muru, w warstwach nieparzystych, w pierwszej i ostatniej warstwie lub w innych nieodpowiednich miejscach opiera się na błędnym zrozumieniu zasady rozkładu obciążeń oraz funkcji murów. Przede wszystkim, umieszczanie większych elementów wewnątrz muru może prowadzić do osłabienia całej konstrukcji. Kamienie te, zamiast wspierać narożniki narażone na największe obciążenia, zostaną zepchnięte na mniej istotne miejsca, gdzie ich masa nie będzie miała takiego samego wpływu na stabilność muru. Z kolei umieszczanie większych kamieni w warstwach nieparzystych nie uwzględnia faktu, że każde warunki budowlane powinny opierać się na zasadach równowagi i stabilności, a także aspektach estetycznych. Dodatkowo, umieszczanie większych kamieni w pierwszej i ostatniej warstwie ignoruje fakt, że te warstwy powinny być zbudowane z elementów odpowiednio dopasowanych do wielkości i kształtu całej konstrukcji. W praktyce, to błędne myślenie prowadzi do zwiększenia ryzyka uszkodzeń, a także skrócenia żywotności muru. Przykłady z życia pokazują, że nieodpowiednie rozmieszczenie kamieni w konstrukcji może prowadzić do pęknięć i osuwisk, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w budownictwie. Dlatego ważne jest, aby stosować się do standardów budowlanych, które zalecają odpowiednie rozmieszczenie materiałów według ich wielkości i ciężaru, aby zapewnić długotrwałą i bezpieczną konstrukcję.