Na ścianie, której widok przedstawiono na rysunku, zaplanowano wykonanie okładziny z płytek ceramicznych na całej jej wysokości. Ościeża otworu okiennego nie będą okładane płytkami. Powierzchnia przeznaczona do ułożenia okładziny wynosi
Powierzchnię liczy się w dwóch krokach. Najpierw cała ściana: szerokość to 200 + 200 + 100 = 500 cm, czyli 5 m, a wysokość 50 + 100 + 100 = 250 cm, czyli 2,5 m, co daje 5 × 2,5 = 12,5 m². Potem odejmujemy otwór okienny o wymiarach 200 × 100 cm, czyli 2 × 1 = 2 m². Zostaje 12,5 − 2 = 10,5 m². Kluczowa jest tu informacja z treści, że ościeża otworu nie będą okładane płytkami – gdyby były, do wyniku trzeba by jeszcze doliczyć powierzchnię bocznych płaszczyzn wnęki okiennej. Przy takich zadaniach warto najpierw zamienić wszystkie wymiary z centymetrów na metry, bo pomyłka o rząd wielkości jest najczęstszym źródłem błędu.
Każda z pozostałych wartości odpowiada innemu, niepełnemu rachunkowi. Wynik 12,5 m² to powierzchnia całej ściany bez odjęcia otworu okiennego – łatwo go otrzymać, pomijając ostatni krok. Wartość 2,5 m to w ogóle nie powierzchnia, tylko sama wysokość ściany w metrach. Z kolei 7,5 m² powstaje przy pomyleniu wymiarów okna albo odjęciu zbyt dużej powierzchni. Warto też sprawdzać wynik pod kątem zdrowego rozsądku: ściana o wymiarach 5 × 2,5 m ma łącznie 12,5 m², więc żaden poprawny wynik nie może być od tej liczby większy.