Katalogi cen zagregowanych służą do opracowania kosztorysu metodą
A. uproszczoną.
Dobrze. W kalkulacji uproszczonej ilość robót mnoży się przez gotową cenę jednostkową, np. z katalogu cen zagregowanych.
B. mieszaną.
Źle. Metoda mieszana nie jest jedną z podstawowych metod kalkulacji, w których stosuje się katalogi cen zagregowanych.
C. szczegółową.
Źle. W metodzie szczegółowej korzysta się z nakładów rzeczowych z KNR i cen robocizny, materiałów oraz sprzętu, a nie z cen zagregowanych.
D. wskaźnikową.
Źle. Metoda wskaźnikowa szacuje koszt całego obiektu ze wskaźników, np. za 1 m² powierzchni lub 1 m³ kubatury, a nie z cen jednostek robót.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2025 (arkusz B.30-SG-25.06).
Poprawna odpowiedź to metoda uproszczona. W kalkulacji uproszczonej wartość kosztorysowa robót to suma iloczynów ilości jednostek przedmiarowych i ich cen jednostkowych. Cena jednostkowa zawiera już wszystkie składniki: robociznę, materiały, sprzęt, koszty pośrednie i zysk. Takie ceny gotowych jednostek robót (np. 1 m² tynku, 1 m³ muru) publikują właśnie katalogi cen zagregowanych i cenniki robót budowlanych.
W metodzie szczegółowej każdą pozycję rozpisuje się na nakłady rzeczowe z KNR (r-g, m-g, ilości materiałów), mnoży przez ceny czynników produkcji i dolicza narzuty. Jest dokładniejsza, ale znacznie bardziej pracochłonna.
Do zapamiętania: kalkulacja uproszczona = ilość × cena jednostkowa (np. z katalogu cen zagregowanych), kalkulacja szczegółowa = nakłady z KNR × ceny R, M, S + Kp + Z.
W metodzie szczegółowej każdą pozycję rozpisuje się na nakłady rzeczowe z KNR (r-g, m-g, ilości materiałów), mnoży przez ceny czynników produkcji i dolicza narzuty. Jest dokładniejsza, ale znacznie bardziej pracochłonna.
Do zapamiętania: kalkulacja uproszczona = ilość × cena jednostkowa (np. z katalogu cen zagregowanych), kalkulacja szczegółowa = nakłady z KNR × ceny R, M, S + Kp + Z.
Wybór innej metody bierze się najczęściej z pomylenia źródła cen z rodzajem kalkulacji.
Metoda szczegółowa nie korzysta z cen zagregowanych, tylko z katalogów nakładów rzeczowych (KNR): każdą pozycję rozbija się na robociznę, materiały i sprzęt, wycenia je osobno i dolicza koszty pośrednie oraz zysk. Gotowa, zbiorcza cena jednostki robót byłaby tu niepotrzebna. Metoda wskaźnikowa służy do szacowania kosztu całego obiektu albo jego elementu na podstawie wskaźników cenowych, np. za 1 m² powierzchni użytkowej lub 1 m³ kubatury - pracuje się w niej na całych obiektach, a nie na pozycjach przedmiaru. Określenie „metoda mieszana” nie należy do podstawowych metod kalkulacji kosztorysowej.
Katalog cen zagregowanych podaje cenę kompletnej jednostki robót, zawierającą wszystkie składniki kosztów. Wystarczy pomnożyć ją przez ilość z przedmiaru - to istota kalkulacji uproszczonej.
Metoda szczegółowa nie korzysta z cen zagregowanych, tylko z katalogów nakładów rzeczowych (KNR): każdą pozycję rozbija się na robociznę, materiały i sprzęt, wycenia je osobno i dolicza koszty pośrednie oraz zysk. Gotowa, zbiorcza cena jednostki robót byłaby tu niepotrzebna. Metoda wskaźnikowa służy do szacowania kosztu całego obiektu albo jego elementu na podstawie wskaźników cenowych, np. za 1 m² powierzchni użytkowej lub 1 m³ kubatury - pracuje się w niej na całych obiektach, a nie na pozycjach przedmiaru. Określenie „metoda mieszana” nie należy do podstawowych metod kalkulacji kosztorysowej.
Katalog cen zagregowanych podaje cenę kompletnej jednostki robót, zawierającą wszystkie składniki kosztów. Wystarczy pomnożyć ją przez ilość z przedmiaru - to istota kalkulacji uproszczonej.