W celu zwiększenia przyczepności tynku zwykłego kategorii III do prefabrykowanej ściany betonowej powierzchnię przeznaczoną do tynkowania należy
A. porysować ostrym przedmiotem.
Dobrze. Porysowanie gładkiego betonu ostrym przedmiotem uszorstnia go i zwiększa przyczepność tynku.
B. powlec środkiem antyadhezyjnym.
Źle. Środek antyadhezyjny zapobiega przywieraniu - zmniejsza, a nie zwiększa przyczepność tynku.
C. zagruntować roztworem pokostu.
Źle. Pokost tworzy warstwę olejową, do której zaprawa mineralna się nie przyczepia.
D. zwilżyć obficie wodą.
Źle. Zwilżanie pomaga przy chłonnych podłożach, a na gładkim betonie nie poprawia przyczepności.
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik robót wykończeniowych w budownictwie (BUD.25).
Powierzchnia prefabrykowanej ściany betonowej jest gładka i mało nasiąkliwa, bo prefabrykat odlewa się w szczelnej, gładkiej formie. Zwykły tynk cementowo-wapienny słabo się do niej trzyma i może odpaść. Aby zwiększyć przyczepność, powierzchnię trzeba uszorstnić - porysować ostrym przedmiotem, nakłuć lub naciąć, tak by zaprawa miała się czego „zaczepić”.
W praktyce stosuje się też obrzutkę cementową (szpryc) albo specjalne grunty sczepne z dodatkiem kruszywa. Przed tynkowaniem podłoże musi być oczyszczone z kurzu, tłustych plam i resztek środków antyadhezyjnych z form, bo każda z tych warstw osłabia przyczepność. Dobra przyczepność decyduje o tym, czy tynk nie odspoi się po kilku sezonach.
W praktyce stosuje się też obrzutkę cementową (szpryc) albo specjalne grunty sczepne z dodatkiem kruszywa. Przed tynkowaniem podłoże musi być oczyszczone z kurzu, tłustych plam i resztek środków antyadhezyjnych z form, bo każda z tych warstw osłabia przyczepność. Dobra przyczepność decyduje o tym, czy tynk nie odspoi się po kilku sezonach.
Każda z błędnych odpowiedzi albo nie poprawia przyczepności, albo wręcz ją pogarsza. Środek antyadhezyjny działa odwrotnie, niż potrzeba - służy do tego, aby beton nie przywierał do form, i jego pozostałości trzeba z prefabrykatu usunąć przed tynkowaniem.
Pokost to olej, który tworzy na powierzchni warstwę hydrofobową. Zaprawa mineralna nie zwiąże z taką powierzchnią, więc gruntowanie pokostem jest błędem. Obfite zwilżenie wodą stosuje się przy podłożach chłonnych (np. cegła), aby nie wyciągały wody z zaprawy. Na gładkim, mało nasiąkliwym betonie woda spływa i nie zwiększa przyczepności, a nadmiar może nawet utrudnić związanie tynku.
Skuteczną metodą jest porysowanie powierzchni ostrym przedmiotem - uszorstnienie mechaniczne zwiększa powierzchnię styku i pozwala zaprawie zakotwić się w podłożu. Zwilżenie i oczyszczenie są tylko uzupełnieniem, a nie zamiennikiem mechanicznego uszorstnienia.
Pokost to olej, który tworzy na powierzchni warstwę hydrofobową. Zaprawa mineralna nie zwiąże z taką powierzchnią, więc gruntowanie pokostem jest błędem. Obfite zwilżenie wodą stosuje się przy podłożach chłonnych (np. cegła), aby nie wyciągały wody z zaprawy. Na gładkim, mało nasiąkliwym betonie woda spływa i nie zwiększa przyczepności, a nadmiar może nawet utrudnić związanie tynku.
Skuteczną metodą jest porysowanie powierzchni ostrym przedmiotem - uszorstnienie mechaniczne zwiększa powierzchnię styku i pozwala zaprawie zakotwić się w podłożu. Zwilżenie i oczyszczenie są tylko uzupełnieniem, a nie zamiennikiem mechanicznego uszorstnienia.