Na podstawie rysunku oblicz, ile m² tynku wewnętrznego należy wykonać na ścianach o wysokości 2,5 m. Ościeża otworu okiennego i drzwiowego będą również tynkowane.

A. 40,90 m²
Źle. 40,90 m² powstaje przy potrącaniu otworów i doliczaniu ościeży, sprzecznym z zasadami przedmiaru dla otworów do 3 m².
B. 42,50 m²
Dobrze. 17,0 m × 2,5 m = 42,50 m², bez potrąceń, bo okno i drzwi mają mniej niż 3 m².
C. 41,84 m²
Źle. 41,84 m² to również wynik z korektą o otwory i ościeża, której przy otworach do 3 m² się nie robi.
D. 40,24 m²
Źle. 40,24 m² wynika z potrącenia otworów mniejszych niż 3 m², których się nie potrąca.
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik robót wykończeniowych w budownictwie (BUD.25).
Wymiary wewnętrzne pomieszczenia z rzutu to długość 150 + 120 + 330 = 600 cm (6,0 m) i szerokość 135 + 90 + 25 = 250 cm (2,5 m). Obwód wynosi 2 × (6,0 + 2,5) = 17,0 m, a przy wysokości 2,5 m powierzchnia ścian to 17,0 × 2,5 = 42,50 m².
Zgodnie z zasadami przedmiarowania tynków otworów o powierzchni do 3 m² nie potrąca się, a ościeży przy takich otworach nie dolicza. Okno ma 1,2 × 1,1 m (1,32 m²), a drzwi 0,8 × 2,0 m (1,6 m²) - oba są mniejsze niż 3 m², więc powierzchnia do wykonania pozostaje 42,50 m², mimo że ościeża też zostaną otynkowane.
Zgodnie z zasadami przedmiarowania tynków otworów o powierzchni do 3 m² nie potrąca się, a ościeży przy takich otworach nie dolicza. Okno ma 1,2 × 1,1 m (1,32 m²), a drzwi 0,8 × 2,0 m (1,6 m²) - oba są mniejsze niż 3 m², więc powierzchnia do wykonania pozostaje 42,50 m², mimo że ościeża też zostaną otynkowane.
Każda z błędnych odpowiedzi powstaje, gdy liczy się otwory i ościeża tak, jakby obowiązywało dokładne mierzenie z natury. Odjęcie okna i drzwi zmniejsza wynik o 2,92 m², a ewentualne doliczenie ościeży częściowo go zwiększa - w ten sposób wychodzą wartości nieco poniżej 42,50 m², jak 40,24, 40,90 czy 41,84 m².
Takie podejście jest niezgodne z zasadami przedmiaru robót tynkarskich. Ustalono w nich uproszczenie: przy otworach do 3 m² nie potrąca się ich powierzchni, a w zamian nie dolicza się ościeży, bo pracochłonność ich otynkowania mniej więcej równoważy powierzchnię otworu. Potrąca się dopiero otwory większe niż 3 m², a wtedy dolicza się ościeża.
Poprawny wynik to 42,50 m²: obwód 17,0 m razy wysokość 2,5 m, bez potrąceń, bo oba otwory są mniejsze niż 3 m².
Takie podejście jest niezgodne z zasadami przedmiaru robót tynkarskich. Ustalono w nich uproszczenie: przy otworach do 3 m² nie potrąca się ich powierzchni, a w zamian nie dolicza się ościeży, bo pracochłonność ich otynkowania mniej więcej równoważy powierzchnię otworu. Potrąca się dopiero otwory większe niż 3 m², a wtedy dolicza się ościeża.
Poprawny wynik to 42,50 m²: obwód 17,0 m razy wysokość 2,5 m, bez potrąceń, bo oba otwory są mniejsze niż 3 m².