Przemieszczenie narzędzia robota w przestrzeni roboczej od punktu A do punktu B po linii prostej
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik robotyk (ELM.08).
Przemieszczenie narzędzia po linii prostej wymaga dużej liczby obliczeń w sterowniku robota. Prostoliniowa ścieżka jest określona w przestrzeni kartezjańskiej, a napędy robota pracują we współrzędnych osi. Sterownik musi więc dzielić odcinek na wiele punktów pośrednich i dla każdego rozwiązywać zadanie odwrotne kinematyki, czyli obliczać kąty wszystkich osi.
Ruchy osi zmieniają się przy tym nieliniowo - aby końcówka jechała po prostej, niektóre przeguby przyspieszają, a inne zwalniają. Obliczenia trwają przez cały ruch, w czasie rzeczywistym.
Do zapamiętania: ruch PTP jest najprostszy i najszybszy, bo każda oś jedzie od wartości początkowej do końcowej, a ruch liniowy LIN wybiera się, gdy ważny jest dokładny tor narzędzia, np. przy spawaniu, klejeniu lub wkładaniu elementów.
Pomyłka w tym pytaniu zwykle bierze się z przekonania, że najkrótsza droga jest dla sterownika najłatwiejsza. Prosta w przestrzeni nie oznacza jednak prostego ruchu osi robota. Dlatego nie jest to najprostszy rodzaj ruchu z punktu widzenia sterowania - najprostszy jest ruch PTP, w którym każda oś przemieszcza się niezależnie od położenia początkowego do końcowego.
Ruch liniowy nie jest też najszybszym sposobem zmiany położenia narzędzia. Ograniczają go prędkości i przyspieszenia osi, które przy torze prostoliniowym muszą się do siebie dostosowywać. Ruch PTP zwykle trwa krócej, bo osie mogą jechać z pełnymi prędkościami.
Odpowiedź o minimalnej liczbie obliczeń jest dokładnym przeciwieństwem prawdy - sterownik musi przez cały ruch rozwiązywać kinematykę odwrotną dla wielu punktów pośrednich. Poprawna odpowiedź to więc duża liczba obliczeń w sterowniku. Zapamiętaj prostą zasadę: im dokładniej określony tor narzędzia w przestrzeni, tym więcej obliczeń wymaga od sterownika.