Korzystając z tabeli, ustal dzienne zapotrzebowanie na białko ogólne (g) i energię netto (MJ) dla opasowego buhajka o masie ciała 300 kg przy dziennych przyrostach 1 200 g.
A. 840 g i 33,7 MJ
B. 950 g i 46,7 MJ
C. 880 g i 37,9 MJ
D. 790 g i 35,5 MJ
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2022 (arkusz R.16-SG-22.01).
Odpowiedź 880 g i 37,9 MJ jest poprawna, ponieważ odpowiada zaleceniom przedstawionym w tabeli norm żywienia buhajków opasanych intensywnie. Dla buhajka o masie 300 kg i dziennym przyroście masy ciała wynoszącym 1200 g, zapotrzebowanie na białko ogólne wynosi 880 g, co jest kluczowe dla prawidłowego wzrostu i rozwoju zwierzęcia. Wartość ta zapewnia odpowiednią ilość aminokwasów niezbędnych do syntezy białek, co przekłada się na optymalne przyrosty masy. Energii netto wymagającej do utrzymania poziomu aktywności metabolicznej oraz wsparcia przyrostu masy ciała ustalono na 37,9 MJ. Przykładowo, niedobór białka może prowadzić do spowolnienia wzrostu, osłabienia układu odpornościowego oraz zwiększenia podatności na choroby. Zastosowanie odpowiednich norm żywieniowych jest istotne w kontekście efektywności produkcji zwierzęcej oraz dobrostanu zwierząt, dlatego istotne jest ich stosowanie w praktyce hodowlanej.
W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, takich jak 840 g i 33,7 MJ, 950 g i 46,7 MJ oraz 790 g i 35,5 MJ, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych elementów, które mogą prowadzić do błędnych wniosków. Po pierwsze, błędna interpretacja norm żywieniowych może skutkować niewystarczającym lub nadmiernym dostarczaniem składników odżywczych. Na przykład, zbyt niski poziom białka, jak w przypadku odpowiedzi 840 g, może prowadzić do suboptymalnego wzrostu i rozwoju zwierząt, a także zwiększonej podatności na choroby. Z kolei odpowiedzi sugerujące nadmiar energii netto, takie jak 950 g i 46,7 MJ, mogą prowadzić do otyłości i związanych z tym problemów zdrowotnych, co jest niepożądane w intensywnej hodowli. Ponadto, brak znajomości podstawowych zależności pomiędzy masą ciała a zapotrzebowaniem na składniki odżywcze może być źródłem błędów. Kluczowe jest zrozumienie, że zapotrzebowanie na białko i energię jest dynamiczne i zależy od wielu czynników, w tym etapu życia, stanu zdrowia oraz celu hodowli. Przykłady błędnych założeń obejmują myślenie, że wyższe przyrosty masy zawsze wymagają proporcjonalnie większej ilości pokarmu, co nie zawsze jest zgodne z rzeczywistością. Dokładne odczytywanie norm żywieniowych oraz ich stosowanie w praktyce to fundament efektywnej produkcji zwierzęcej, co podkreśla znaczenie znajomości tych zasad przez hodowców.