Na przykładzie rodowodu ogiera Atosa II określ metodę hodowlaną stosowaną przez hodowcę koni rasy wielkopolskiej, w celu uzyskania czystorasowego potomstwa o umaszczeniu srokatym.
A. Krzyżowanie rasotwórcze.
B. Krzyżowanie użytkowe z wykorzystaniem zjawiska heterozji.
C. Kojarzenie kazirodcze potomstwa ogiera Atos II.
D. Kojarzenie krewniacze na linię cennego ogiera Atos.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz R.16-SG-21.01).
Kojarzenie krewniacze na linię cennego ogiera Atos II to metoda hodowlana, która ma na celu utrzymanie pożądanych cech genetycznych w populacji koni rasy wielkopolskiej. Analizując rodowód Atosa II, można dostrzec powtórzenie przodka, Atosa I, co sugeruje, że hodowca dąży do utrwalenia cech, które mogą być korzystne dla potomstwa, takie jak umaszczenie srokate, które jest pożądane. Kojarzenie krewniacze jest stosowane w kontekście zachowania unikalnych cech genetycznych i wzmocnienia ich w następnych pokoleniach. Przykładem zastosowania tej metody jest wyselekcjonowanie koni z rodowodami, w których Atos I występuje wielokrotnie, co może pomóc w stworzeniu jednorodnej linii hodowlanej, która będzie miała stabilne cechy. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w hodowli, gdzie dąży się do uzyskania czystorasowego potomstwa, które spełnia określone standardy rasy, co w dłuższej perspektywie poprawia jakość całej populacji.
Kiedy rozważamy inne metody hodowlane, takie jak krzyżowanie rasotwórcze, zauważamy, że ta technika ma na celu stworzenie nowej linii hodowlanej poprzez łączenie różnych ras. W przypadku hodowli koni rasy wielkopolskiej, krzyżowanie rasotwórcze niekoniecznie prowadzi do utrzymania pożądanych cech genetycznych pochodzących od konkretnych przodków. Z kolei kojarzenie kazirodcze, które może wydawać się atrakcyjne, niesie ze sobą ryzyko, takie jak obniżenie różnorodności genetycznej oraz zwiększone ryzyko wystąpienia chorób genetycznych, co czyni go mało rekomendowanym w praktyce hodowlanej. Metody krzyżowania użytkowego z wykorzystaniem zjawiska heterozji również nie są odpowiednie w tym kontekście, gdyż zjawisko to polega na zwiększeniu cech użytkowych potomstwa poprzez łączenie dwóch różnych linii, co jest sprzeczne z celem utrzymania czystości rasowej. W praktyce, stosowanie niewłaściwych metod hodowlanych prowadzi do osłabienia genotypu i fenotypu, co może negatywnie wpłynąć na przyszłość hodowli oraz jakość uzyskiwanych zwierząt. Właściwe zrozumienie tych metod jest kluczowe dla osiągnięcia sukcesu w hodowli koni i osiągnięcia zamierzonych rezultatów hodowlanych.