W oparciu o którą formułę transakcji handlowej sprzedający ma minimalną odpowiedzialność i zaangażowanie, a jego jedynym obowiązkiem jest udostępnienie towaru kupującemu w miejscu wydania, natomiast kupujący bierze na siebie ryzyko oraz wszelkie koszty i obowiązki związane z realizacją zamówienia?
Formuła EXW, czyli Ex Works, to taka sytuacja, kiedy sprzedający kończy swoje zobowiązania w momencie, gdy towar jest gotowy do odbioru w swoim miejscu, na przykład w fabryce. To znaczy, że nie ponosi kosztów transportu ani jakieś inne opłaty związane z dostarczeniem towaru do kupującego. Kupujący bierze na siebie ryzyko i odpowiedzialność już od momentu, kiedy towar jest gotowy. Na przykład, jeśli kupujesz maszynę od producenta na takich warunkach, to ty musisz zorganizować transport oraz wszystko, co związane z odprawą celną i innymi formalnościami. To podejście jest w sumie korzystne dla sprzedającego, bo ogranicza jego obowiązki. Jednak kupujący zyskuje większą kontrolę nad tym, jak to wszystko zamówić. Warto zawsze w umowach wyraźnie zaznaczyć, kto jest odpowiedzialny za różne etapy transportu – to naprawdę ułatwia sprawę.
Formuły CPT i DDP różnią się od EXW i to bardzo. Na przykład w CPT sprzedający pokrywa koszty transportu do wybranego miejsca, co sprawia, że musi się bardziej angażować w proces dostawy. To jest jakoś sprzeczne z tym, co mamy w EXW. Z kolei DDP to sytuacja, gdzie sprzedający dostarcza towar do kupującego, wliczając w to wszystkie opłaty, podatki i formalności celne. Tutaj sprzedający ma największe zobowiązania i ryzyko, co jakby stoi w sprzeczności z EXW, gdzie staramy się minimalizować odpowiedzialność. No i jeszcze opcja FAS, która też nie jest dobra, bo sprzedający odpowiada tylko za dostarczenie towaru obok statku, więc ma ryzyko do momentu, gdy towar jest w pobliżu środka transportu. Wybór złej formuły może prowadzić do różnych nieporozumień i dodatkowych kosztów, dlatego ważne jest, żeby dobrze znać te różnice i dostosować je do swoich potrzeb.