Drobnoustroje cechujące się najwyższą odpornością na stresy fizyko-chemiczne w procesie dekontaminacji to
Bakterie i wirusy bez osłony są naprawdę twardzielami, jeśli chodzi o przetrwanie różnych stresów związanych z chemią i fizyką. To wszystko sprawia, że pozbycie się ich to nie lada wyzwanie. Spory bakterii, które są takimi ich 'cichymi' formami, potrafią przetrwać w naprawdę ekstremalnych warunkach, jak wysokie temperatury czy promieniowanie UV. Dlatego też w procesach sterylizacji, takich jak autoklawowanie, wykorzystuje się je jako wskaźniki tego, jak dobrze działa dezynfekcja. Przykładem mogą być spory Clostridium sporogenes czy Bacillus stearothermophilus. Co do wirusów bez osłon, jak poliomyelitis, to one też są trudne do zlikwidowania, przez swoją odporność na różne czynniki zewnętrzne. Wiedza na ten temat jest mega ważna w branży farmaceutycznej, medycynie i w bezpieczeństwie żywności, bo dobre metody dezynfekcji są kluczowe.
Wybór grzybów i ich zarodników, prątków gruźlicy czy form wegetatywnych bakterii jako przykładów mikroorganizmów o dużej oporności jest dość nieprecyzyjny. Grzyby, chociaż potrafią jakoś przetrwać w trudnych warunkach, to nie są tak odporne jak spory bakterii, które są naprawdę twarde. Formy wegetatywne bakterii zazwyczaj są bardziej wrażliwe na działanie środków dezynfekcyjnych, bo to są aktywne komórki, które potrzebują odpowiednich warunków do życia. Z kolei prątki gruźlicy są co prawda odporne, ale nie dorównują sporom. Ich eliminacja w biotechnologii wymaga specjalnych metod, a tak naprawdę nie jest to takie trudne jak z sporami. A wirusy osłonione, jak wirus grypy, to z kolei łatwiej jest zlikwidować, bo są bardziej wrażliwe na standardowe środki dezynfekcyjne. Zrozumienie różnic między tymi grupami mikroorganizmów jest naprawdę ważne, kiedy dobieramy metody dekontaminacji, zwłaszcza w laboratoriach i placówkach medycznych, gdzie skuteczność dezynfekcji ma ogromne znaczenie dla zdrowia.