Kwalifikacja: INF.05 - Montaż i eksploatacja instalacji wewnątrzbudynkowych telewizji satelitarnej, kablowej i naziemnej

W przypadku instalacji telewizji naziemnej kluczowe jest rozróżnienie rodzajów standardów DVB i ich typowych zastosowań. Bardzo często spotyka się mylne założenie, że skoro wszystkie oznaczenia zaczynają się od DVB, to każdy miernik „do DVB” będzie dobry do wszystkiego. Niestety tak to nie działa. Każdy z tych standardów ma inne parametry modulacji, inne zakresy częstotliwości i jest projektowany pod konkretny sposób dystrybucji sygnału. Standard DVB-S/S2 jest przeznaczony dla telewizji satelitarnej. Mierniki tego typu pracują głównie w paśmie L (z konwerterem LNB) i są dostosowane do analizy sygnałów z satelity, zwykle QPSK lub 8PSK, z innymi parametrami FEC. Taki przyrząd jest świetny przy ustawianiu anteny satelitarnej, ale kompletnie nieprzydatny przy pomiarach sygnału z nadajnika naziemnego, który dociera bezpośrednio do anteny naziemnej w paśmie UHF/VHF. Podobnie DVB-C/C2 dotyczy telewizji kablowej. Sieci kablowe mają własną infrastrukturę, inną topologię, inne poziomy sygnałów i typowo modulację QAM. Miernik do DVB-C/C2 jest zoptymalizowany do pracy w sieciach HFC i diagnozowania problemów w kablówkach, a nie w instalacjach antenowych do odbioru z eteru. Używanie go do naziemnej telewizji mija się z celem, bo nie obsłuży prawidłowo parametrów specyficznych dla DVB-T/T2 i może w ogóle nie zdekodować sygnału. DVB-H/SH to z kolei standardy historyczne, projektowane dla odbioru mobilnego (handheld) i satelitarno-naziemnego. W praktyce w Polsce i większości europejskich krajów te systemy nie są stosowane w typowych instalacjach domowych, więc miernik do DVB-H/SH byłby egzotycznym i całkowicie niepraktycznym wyborem. Typowym błędem myślowym jest wrzucanie wszystkich tych rozwiązań do jednego worka tylko dlatego, że nazwa zaczyna się od DVB. Z mojego doświadczenia wynika, że dobra praktyka to zawsze dobieranie miernika dokładnie do standardu, w jakim nadawany jest sygnał: satelita – DVB-S/S2, kablówka – DVB-C/C2, naziemna – DVB-T/T2. Tylko wtedy pomiary kontrolne po naprawie mają sens i można realnie ocenić, czy instalacja spełnia wymagania jakościowe i normy branżowe.