Kwalifikacja: INF.05 - Montaż i eksploatacja instalacji wewnątrzbudynkowych telewizji satelitarnej, kablowej i naziemnej

W instalacjach antenowych łatwo pomylić pojęcia z klasycznej elektrotechniki z techniką wysokich częstotliwości. Wiele osób intuicyjnie sięga myślami po omomierz, bo skoro tłumik to element pasywny, to może wystarczy zmierzyć jego rezystancję i już wiemy wszystko. Niestety tak to nie działa. Omomierz mierzy opór stałoprądowy przy bardzo niskiej częstotliwości (w zasadzie DC), a tłumik w torze antenowym jest projektowany na konkretną impedancję falową, np. 50 Ω lub 75 Ω, w zakresie częstotliwości od kilkudziesięciu MHz do nawet kilku GHz. To, co jest ważne, to zachowanie elementu dla sygnałów wysokiej częstotliwości, a nie jego rezystancja stałoprądowa. Tłumik może mieć dla omomierza praktycznie zwarcie albo przerwę, a mimo to poprawnie pracować w torze RF. Podobnie jest z amperomierzem DC. Pomysł, że zmierzymy prąd stały i na tej podstawie wyznaczymy tłumienie, wynika z przenoszenia praw Ohma z obwodów niskoczęstotliwościowych na technikę w.cz. W torach antenowych nie interesuje nas prąd stały, tylko moc sygnału w paśmie radiowym, wyrażona w dBm, dBµV itd. Amperomierz DC kompletnie nie uwzględnia charakteru falowego sygnału, impedancji falowej przewodu koncentrycznego ani dopasowania, więc z punktu widzenia pomiaru tłumienia jest bezużyteczny. Miernik fali stojącej SWR/FWS kojarzy się bardziej z antenami i dopasowaniem, więc też kusi, żeby go użyć. On jednak służy do oceny współczynnika fali stojącej, czyli tego, jak dobrze obciążenie (np. antena) jest dopasowane do linii zasilającej. Z jego pomocą ocenisz odbicia mocy, ale nie wyznaczysz precyzyjnie wartości tłumienia konkretnego tłumika w dB. To dwie różne wielkości: SWR informuje o dopasowaniu, a tłumienie to spadek poziomu mocy między wejściem a wyjściem elementu. Typowym błędem myślowym jest założenie, że skoro wszystkie te przyrządy „coś mierzą w obwodach”, to każdy nada się do wszystkiego. W technice antenowej dobra praktyka i standardy branżowe wyraźnie rozdzielają narzędzia: omomierz i amperomierz DC zostają do prostych testów ciągłości i zasilania, miernik SWR do strojenia anten, a do wyznaczania tłumienia elementów w torze RF używa się mierników poziomu mocy lub bardziej zaawansowanych analizatorów, które pracują w odpowiednim paśmie częstotliwości i w jednostkach właściwych dla sygnałów radiowych.