Kwalifikacja: INF.05 - Montaż i eksploatacja instalacji wewnątrzbudynkowych telewizji satelitarnej, kablowej i naziemnej

W temacie anten odbiorczych DVB-T łatwo skupić się na parametrach, które intuicyjnie brzmią ważnie, ale w praktyce nie są tym podstawowym, na który patrzy się w pierwszej kolejności. Moc, tłumienie czy rezystancja oczywiście występują w opisach urządzeń radiowych, jednak ich rola w przypadku samej anteny odbiorczej jest zupełnie inna niż mogłoby się wydawać. Moc kojarzy się głównie z nadajnikiem, bo tam faktycznie podaje się moc wyjściową w watach. Antena odbiorcza sama z siebie żadnej mocy nie „wytwarza”, ona jedynie przechwytuje energię pola elektromagnetycznego i zamienia ją na napięcie na zaciskach. Dlatego mówienie o „mocy anteny odbiorczej” jako podstawowym parametrze jest mylące – w DVB-T interesuje nas poziom sygnału na wejściu tunera, a ten zależy od zysku anteny i warunków propagacji, a nie od jakiejś mocy generowanej przez antenę. Tłumienie częściej odnosi się do kabli koncentrycznych, złączy, rozgałęźników czy filtrów, czyli elementów toru antenowego pomiędzy anteną a odbiornikiem. Owszem, istnieje pojęcie strat w samej antenie, ale w praktyce użytkownik DVB-T nie dobiera anteny na podstawie jej tłumienia, tylko właśnie zysku. Typowym błędem myślowym jest wrzucanie wszystkiego do jednego worka: „im mniejsze tłumienie, tym lepiej, więc to chyba najważniejsze”. Tymczasem tłumienie kabla kompensujemy jego długością lub jakością, a antenę dobieramy ze względu na charakterystykę kierunkową i zysk. Rezystancja z kolei pojawia się w formie impedancji wejściowej anteny, zazwyczaj 75 Ω w instalacjach RTV. To ważne z punktu widzenia dopasowania do kabla koncentrycznego i uniknięcia odbić sygnału (VSWR, współczynnik fali stojącej), ale sama wartość 75 Ω jest po prostu standardem branżowym i większość anten RTV go spełnia. Nie wybiera się anteny „bo ma 75 Ω”, tylko zakłada się, że tak jest, i patrzy na inne parametry. W systemach DVB-T i DVB-T2 zgodnych z ETSI kluczowe jest uzyskanie odpowiedniego stosunku C/N i MER na wejściu odbiornika, a do tego najprościej dochodzi się właśnie przez dobór anteny o odpowiednim zysku i kierunku pracy, a nie przez analizę mocy, tłumienia czy samej rezystancji jako głównych kryteriów.