W jakim zawodzie przydaje się ta wiedza?

Wiedza ta jest potrzebna w zawodach: TECHNIK SZEROKOPASMOWEJ KOMUNIKACJI ELEKTRONICZNEJ.

Gdzie mogę przećwiczyć więcej pytań z kwalifikacji INF.05?

Więcej pytań z kwalifikacji INF.05 znajdziesz na Zawodowe.edu.pl - darmowa baza pytań CKE z symulatorem egzaminu.

Kwalifikacja: INF.05 - Montaż i eksploatacja instalacji wewnątrzbudynkowych telewizji satelitarnej, kablowej i naziemnej

Q: Do jakiej kwalifikacji zawodowej należy to pytanie?

To pytanie pochodzi z kwalifikacji INF.05 - Montaż i eksploatacja instalacji wewnątrzbudynkowych telewizji satelitarnej, kablowej i naziemnej. Wymagana w zawodzie: Technik szerokopasmowej komunikacji elektronicznej.

Zawód: Technik szerokopasmowej komunikacji elektronicznej

Kategorie: Elementy instalacji Standardy i transmisja sygnału

Rozgałęźnik aktywny TV pracujący w zakresie częstotliwości 1 GHz ÷ 2,7 GHz jest wykorzystywany w instalacjach telewizji

Rozgałęźnik aktywny TV pracujący w zakresie 1 GHz ÷ 2,7 GHz jest typowym elementem instalacji telewizji satelitarnej, bo właśnie w tym paśmie pracuje sygnał z konwertera LNB na dachu. Po wyjściu z LNB sygnał satelitarny jest przesuwany do tzw. pasma pośredniego IF, mniej więcej 950–2150 MHz, a urządzenia instalacyjne często mają zapas pasma nawet do 2,5–2,7 GHz, żeby poprawnie przenosić wszystkie multipleksy, sygnały sterujące DiSEqC, sygnały z kilku satelitów itd. Dlatego, jeśli widzisz na rozgałęźniku zakres do ok. 2400–2700 MHz, to praktycznie od razu można go kojarzyć z instalacją SAT. W instalacjach satelitarnych stosuje się aktywne rozgałęźniki po to, żeby kompensować tłumienie długich kabli koncentrycznych, przejść przez multiswitche, gniazda przelotowe i inne elementy toru. Z mojego doświadczenia, przy większych budynkach wielorodzinnych bez wzmacniania sygnału na poziomie IF praktycznie nie da się zapewnić stabilnego odbioru na wszystkich gniazdach. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: telewizja naziemna DVB-T/T2 pracuje do ok. 790–862 MHz (w praktyce dziś zwykle max 700 MHz), telewizja kablowa DOCSIS i DVB-C najczęściej do ok. 860–1000 MHz, a wszystko, co idzie wyżej – w okolice 2 GHz – to już typowo satelita. Rozgałęźniki, wzmacniacze, multiswitche satelitarne mają na obudowie zakres mniej więcej 5–2400 MHz lub 950–2400 MHz, właśnie po to, żeby przenosić sygnał w pełnym paśmie pośrednim. W dobrych praktykach instalatorskich pilnuje się, żeby do SAT używać komponentów klasy „SAT/TV”, z pełnym pasmem do co najmniej 2150 MHz, ekranowanych zgodnie z normami EN 50083 (klasa A, A+), co ogranicza zakłócenia i poprawia stabilność odbioru. Aktywny rozgałęźnik w tym paśmie pozwala też na poprawne zasilanie LNB napięciem 13/18 V oraz przesył sygnałów sterujących (22 kHz, DiSEqC) – urządzenia przeznaczone do niższych częstotliwości po prostu tego nie zapewniają.

Zakres częstotliwości jest tutaj kluczem do zrozumienia, dlaczego inne odpowiedzi są mylące. Sygnały telewizji naziemnej DVB-T/T2 pracują w paśmie VHF/UHF, czyli mniej więcej od kilkudziesięciu do kilkuset megaherców, zazwyczaj maksymalnie do okolic 700–800 MHz. Nawet jeżeli spotyka się osprzęt opisany do 860 MHz, to wciąż jest to wyraźnie poniżej 1 GHz. Rozgałęźnik, który zaczyna swoje pasmo pracy dopiero od 1 GHz i sięga aż do 2,7 GHz, po prostu nie jest projektowany pod naziemną telewizję – jego charakterystyka, dopasowanie impedancyjne i wewnętrzna konstrukcja są zoptymalizowane pod pasmo pośrednie SAT, a nie UHF dla DVB-T. Podobnie wygląda sprawa w telewizji kablowej. Sieci kablowe DVB-C/DOCSIS wykorzystują najczęściej pasmo w górę do ok. 862 MHz, w nowszych systemach ewentualnie w okolice 1 GHz, ale praktyczny standard osprzętu kończy się zwykle właśnie na 1000 MHz. Stosowanie rozgałęźnika o paśmie 1–2,7 GHz w typowej kablówce nie ma sensu ani ekonomicznego, ani technicznego: po pierwsze, urządzenie nie będzie dobrze przenosić niższych częstotliwości, po drugie – w kablówce i tak nie wykorzystuje się zakresu powyżej 1 GHz, więc kupowanie osprzętu „do 2,7 GHz” jest po prostu przerostem formy nad treścią. Telewizja dozorowa, czyli popularne systemy CCTV, też pracuje zupełnie inaczej. Tradycyjny analogowy monitoring na kablu koncentrycznym wykorzystuje pasmo w okolicach kilku–kilkudziesięciu megaherców, systemy HD-CVI, HD-TVI czy AHD mieszczą się sporo poniżej gigaherca, a w nowoczesnych instalacjach i tak dominuje IP po skrętce, światłowodzie czy Wi-Fi. Tam używa się switchy sieciowych, injectorów PoE, rejestratorów NVR, a nie aktywnych rozgałęźników telewizyjnych o paśmie 1–2,7 GHz. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi „TV” albo „wzmacniacz/rozgałęźnik” i automatycznie kojarzy to z dowolną instalacją wideo. W praktyce każda z tych technologii ma swoje typowe pasmo pracy i dedykowane komponenty. Dobrą praktyką w branży jest zawsze sprawdzanie zakresu częstotliwości na obudowie urządzenia i dopasowanie go do systemu: DVB-T/T2 i DVB-C zwykle do ~860–1000 MHz, a instalacje satelitarne w paśmie pośrednim LNB w okolicach 950–2150 MHz, często z zapasem do 2400–2700 MHz. Jeśli urządzenie zaczyna pracę od 1 GHz i kończy się znacznie powyżej 2 GHz, to praktycznie zawsze mówimy o osprzęcie przeznaczonym do SAT, a nie do naziemnej, kablowej czy dozorowej telewizji.

Rozgałęźnik aktywny TV pracujący w zakresie częstotliwości 1 GHz ÷ 2,7 GHz jest wykorzystywany w instalacjach telewizji

Odpowiedzi

Informacja zwrotna