Kwalifikacja: INF.06 - Montaż i eksploatacja szerokopasmowych sieci kablowych pozabudynkowych

Na zdjęciu łatwo się pomylić, bo większość złączy koncentrycznych jest do siebie trochę podobna, ale tutaj detale są kluczowe. Złącze FC można odrzucić, bo to zupełnie inna bajka – FC stosuje się w technice światłowodowej, a nie w torach radiowych 50 Ω. Ma zupełnie inną konstrukcję: jest przeznaczone do włókna szklanego, ma czoło pod polerowanie, ferrulę światłowodową i mechanizm dokręcany, ale nie ma klasycznego pinu środkowego dla przewodu koncentrycznego. Jeśli ktoś kojarzy FC z sieciami telekomunikacyjnymi, to kojarzy dobrze, tylko że z optyką, a nie z radiem. Pomyłka wynika zwykle z tego, że widzisz gwint i od razu myślisz: jakieś złącze telekomunikacyjne, więc może FC. Złącze TNC to z kolei odpowiednik BNC z gwintem, ale dużo większy gabarytowo niż pokazany element. TNC ma wyraźnie masywniejszy korpus, większą średnicę i inną proporcję długości gwintu do reszty złącza. Używa się go w radiokomunikacji profesjonalnej i w niektórych starszych instalacjach Wi-Fi, ale raczej tam, gdzie jest miejsce na większe złącza i gdzie wymagane jest lepsze zachowanie w wyższych częstotliwościach niż daje zwykłe BNC. Typowy błąd to wrzucanie do jednego worka wszystkich złączy z gwintem i zakładanie, że małe to TNC, a duże to N – w praktyce trzeba patrzeć też na skok gwintu i średnicę. Złącze UHF (często oznaczane jako PL) jest jeszcze większe, ma gruby gwint, jest nieprecyzyjne pod względem impedancji i historycznie projektowane było na pasma do kilku, kilkunastu MHz. Wprawdzie radioamatorzy używają go też wyżej, ale w nowoczesnych systemach komórkowych i profesjonalnych instalacjach mikrofalowych UHF jest traktowane jako przestarzałe rozwiązanie. Na zdjęciu widać małe, precyzyjne złącze z cienkim gwintem i pinem do zaciskania na przewodzie – to typowy wygląd SMA, stosowanego w infrastrukturze sieci komórkowych i systemach przywoławczych właśnie dlatego, że zapewnia dobre dopasowanie 50 Ω i stabilne parametry w paśmie GHz. Mylenie tych typów wynika głównie z patrzenia na kolor i ogólny kształt, zamiast na proporcje, rozmiar i przeznaczenie złącza w torach RF.