Prawidłowa odpowiedź to ilustracja 2, ponieważ pokazuje ona typowe frezowanie profilowe krawędzi elementu drewnianego lub płytowego za pomocą frezarki górnowrzecionowej (ręcznej). Widać wyraźnie frez z łożyskiem prowadzącym oraz stół frezarki oparty o krawędź materiału. W frezowaniu profilowym nie chodzi tylko o „zbieranie” materiału, ale o nadanie konkretnego kształtu – np. fazy, zaokrąglenia, profilu ozdobnego, podcięcia pod uszczelkę czy wrębu pod szybę. W praktyce stolarskiej takie frezowanie stosuje się przy wykańczaniu frontów meblowych, krawędzi blatów, listew wykończeniowych, cokołów, ościeżnic drzwiowych. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych operacji, jeśli komuś zależy na estetyce i powtarzalności. Na ilustracji 2 narzędzie obraca się z dużą prędkością, a przesuw realizowany jest ręcznie wzdłuż krawędzi elementu. Łożysko frezu lub prowadnica frezarki ustalają stałą odległość narzędzia od krawędzi, dzięki czemu profil jest równy na całej długości. Zgodnie z dobrymi praktykami trzeba prowadzić frezarkę pod stałym naciskiem, ruchem przeciwnym do kierunku obrotu frezu (frezowanie przeciwbieżne), stosować właściwą głębokość przejścia i ostrza dobrane do gatunku drewna oraz rodzaju płyty. W zakładach stolarskich często wykonuje się wstępne frezowanie profilowe na maszynach stacjonarnych (np. frezarka dolnowrzecionowa), a później poprawki i detale właśnie frezarką ręczną, taką jak na zdjęciu. Dobrą praktyką jest też wcześniejsze sprawdzenie profilu na odpadzie, ustawienie ograniczników głębokości i solidne zamocowanie elementu, żeby uniknąć wyrwań i drgań.
Na pozostałych ilustracjach pokazane są zupełnie inne operacje technologiczne niż frezowanie profilowe, dlatego łatwo się tutaj pomylić, zwłaszcza jeśli ktoś dopiero zaczyna przygodę z obróbką drewna. Na pierwszym zdjęciu widzimy pilarkę tarczową ręczną, którą wykonuje się cięcie wzdłuż lub poprzecznie do włókien. Tarcza ma zęby tnące, a nie ostrza frezarskie, więc jej zadaniem jest rozdzielenie materiału, a nie kształtowanie profilu krawędzi. Linia cięcia jest prosta, bez nadawania ozdobnych czy funkcjonalnych kształtów. To typowy błąd myślowy: skoro narzędzie obraca się i „zabiera” materiał, to ktoś zakłada, że to frezowanie. W rzeczywistości jest to po prostu piłowanie. Druga myląca sytuacja to ilustracja z oklejarką krawędzi. Tu również obrabiana jest krawędź płyty, ale operacja polega na nanoszeniu i dociskaniu taśmy obrzeżowej za pomocą rolek, kleju termotopliwego i mechanizmów dociskowych. Owszem, w większych oklejarkach są głowice frezujące do zdzierania nadmiaru obrzeża, jednak sama czynność widoczna na zdjęciu to oklejanie, a nie frezowanie profilowe elementu. Uczniowie często utożsamiają każdą pracę „przy krawędzi” z frezowaniem, co nie jest poprawne. Na ostatniej ilustracji przedstawiono wiercenie otworów pod kołki drewniane w płycie – użyto wiertła z ogranicznikiem głębokości. Jest to operacja wiercenia, czyli wykonywania otworów cylindrycznych, przygotowanie do późniejszego wykonania złącza kołkowego. Tutaj również narzędzie jest obrotowe, ale ma geometrię wiertła, a nie frezu profilowego. Widzimy, że każda z błędnych odpowiedzi prezentuje inny, ważny proces: cięcie, oklejanie, wiercenie. Wszystkie są podstawowe w stolarstwie, jednak frezowanie profilowe to specyficzna obróbka kształtowa krawędzi lub powierzchni za pomocą frezu, czego dokładnie dotyczy ilustracja numer 2.