Które wymiary siedziska krzesła z poręczami są niezgodne z normą PN-91/F-06027/03-3?
A. Szerokość 500 mm, głębokość 450 mm.
B. Szerokość 400 mm, głębokość 400 mm.
C. Szerokość 400 mm, głębokość 500 mm.
D. Szerokość 450 mm, głębokość 500 mm.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2016 (arkusz A.50-X-16.05).
W normie PN-91/F-06027/03-3 dla krzesła z poręczami istotne jest, żeby wymiary siedziska mieściły się w określonych granicach ergonomicznych i konstrukcyjnych. Dla podanych odpowiedzi kluczowe jest to, że dopuszczalna szerokość siedziska wynosi od 400 mm do 450 mm, a dopuszczalna głębokość od 400 mm do 500 mm. Wariant 500 mm szerokości i 450 mm głębokości jest więc niezgodny, ponieważ szerokość przekracza wartość graniczną. Sama głębokość 450 mm jest w porządku, ale w normach nie działa to tak, że jeden dobry wymiar naprawia drugi. Każdy parametr trzeba sprawdzić osobno. W praktyce stolarskiej i meblarskiej ma to duże znaczenie, bo krzesło z poręczami musi zapewniać wygodne siedzenie, prawidłowe podparcie ciała oraz zgodność z dokumentacją techniczną. Moim zdaniem to jest typowy przykład, gdzie łatwo dać się złapać na oko, bo 500 mm wygląda jak solidny, wygodny wymiar, ale według normy jest już za duży dla tej grupy krzeseł.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić dwa różne pojęcia: wygodę odczuwaną intuicyjnie i zgodność z normą wymiarową. Szerokość 400 mm przy głębokości 400 mm mieści się w dolnych granicach dopuszczalnych wymiarów siedziska krzesła z poręczami. Nie jest to może najbardziej obszerne siedzisko, ale z punktu widzenia PN-91/F-06027/03-3 nadal spełnia wymagania. Podobnie zestawienie szerokości 400 mm i głębokości 500 mm też jest zgodne, bo szerokość pozostaje w normie, a głębokość osiąga dopuszczalną wartość maksymalną. Szerokość 450 mm i głębokość 500 mm również nie łamie wymagań, ponieważ oba wymiary leżą dokładnie na granicach zakresu. W technice granica normowa jest nadal wartością dopuszczalną, o ile norma nie mówi inaczej. Typowy błąd polega na tym, że ktoś uznaje największą głębokość za podejrzaną albo zakłada, że większe siedzisko zawsze będzie lepsze i automatycznie poprawne. Tymczasem niezgodność dotyczy szerokości 500 mm, bo przekracza ona zakres przewidziany dla krzesła z poręczami. W produkcji mebli takie detale są ważne, bo dokumentacja konstrukcyjna, kontrola jakości i odbiór wyrobu opierają się właśnie na konkretnych wymiarach, a nie na ogólnym wrażeniu. Z mojego doświadczenia, najlepiej zawsze sprawdzać każdy wymiar osobno: szerokość osobno, głębokość osobno, wysokość też osobno, bez mieszania ich między sobą.