Którego narzędzia należy użyć do dmuchania szkła?
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik technologii szkła (CES.04).
Do dmuchania szkła służy blow pipe, czyli piszczel - długa stalowa rura, na której końcu hutnik nabiera porcję masy szklanej z pieca. Przez drugi koniec wdmuchuje się powietrze, a obracanie piszczeli pozwala równomiernie kształtować bańkę.
Nazwa jest złożeniem słów blow (dmuchać) i pipe (rura), więc dosłownie oznacza rurę do dmuchania. W angielskojęzycznej dokumentacji i katalogach narzędzi hutniczych spotkasz też np. pontil albo punty rod - pręt do przenoszenia wyrobu - oraz jacks, czyli szczypce hutnicze do kształtowania.
Reguła do zapamiętania: jeśli w nazwie narzędzia jest „blow”, chodzi o dmuchanie, a „pipe” to rura. Przy zadaniach z języka obcego zawodowego warto rozkładać złożone wyrazy na części - często same podpowiadają znaczenie.
Każda z błędnych odpowiedzi to słowo związane z hutą lub laboratorium, ale żadne nie oznacza narzędzia do dmuchania. Jar to słoik lub dzban - wyrób szklany, który może powstać przez dmuchanie, ale sam nie jest narzędziem.
Furnace to piec, np. piec do topienia szkła albo piec do odprężania. Bez pieca nie ma masy szklanej, ale samo dmuchanie wykonuje się innym narzędziem, poza piecem.
Tweezer (zwykle w liczbie mnogiej tweezers) to pęseta lub szczypce do chwytania drobnych elementów, np. przy formowaniu detali czy pracy przy palniku. Służą do chwytania i przytrzymywania, a nie do wdmuchiwania powietrza.
Prawidłowa jest odpowiedź blow pipe. To jedyne słowo, które dosłownie opisuje rurę do dmuchania, czyli piszczel hutniczą.
Słowa jar, furnace i tweezer warto jednak znać, bo często pojawiają się w opisach procesu i wyposażenia huty.