Którą z wymienionych tarcz należy wykorzystać do wstępnego rzeźbienia wazonów kryształowych?
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik technologii szkła (CES.04).
Do wstępnego rzeźbienia wazonów kryształowych używa się tarczy karborundowej. Karborund, czyli węglik krzemu, to bardzo twardy i ostry materiał ścierny, który szybko zbiera szkło i pozwala wyciąć zasadniczy kształt wzoru.
Rzeźbienie kryształu wykonuje się etapami. Najpierw tarczą o grubym ziarnie nadaje się kształt i głębokość rowkom wzoru, potem szlifuje się je drobniejszymi tarczami, aby wygładzić powierzchnię, a na końcu przywraca się połysk polerowaniem - mechanicznym albo chemicznym w kąpieli kwasów.
Reguła do zapamiętania: im wcześniejszy etap, tym twardsze i grubsze ziarno ścierne, a im późniejszy, tym materiał delikatniejszy. Karborund otwiera pracę, a filc i korek z pastą polerską ją kończą.
Tarcze filcowa i korkowa to narzędzia z końca procesu zdobienia. Same nie ścierają szkła w istotnym stopniu - pracują z pastą lub zawiesiną polerską i służą do przywracania połysku powierzchni już wyszlifowanej. Gdyby użyć ich do wstępnego rzeźbienia, wzór praktycznie nie powstałby, a praca trwałaby bardzo długo.
Tarcza elektrokorundowa jest ścierna i stosuje się ją w obróbce, ale elektrokorund, czyli tlenek glinu, jest mniej twardy od węglika krzemu. W szlifowaniu szkła lepiej sprawdza się karborund, bo szybciej i ostrzej skrawa ten twardy i kruchy materiał.
Prawidłowa jest tarcza karborundowa. Na etapie wstępnego rzeźbienia liczy się szybkie zebranie szkła i nadanie wzorowi kształtu, a to zapewnia twardy, ostry węglik krzemu. Zapamiętaj kolejność: rzeźbienie tarczą ścierną, wygładzanie drobniejszym ziarnem, polerowanie filcem lub korkiem.