Kwalifikacja: SPC.03 - Produkcja wyrobów piekarskich

Pewne zamieszanie budzą podobnie brzmiące nazwy maszyn piekarniczych, jednak ich funkcje znacząco się różnią. Zacznijmy od zaokrąglarek dwutasmowych – te maszyny są wykorzystywane głównie do formowania wydłużonych kęsów ciasta, gdzie dwa taśmy prowadzą ciasto w określony sposób, ale raczej nie spotyka się ich przy produkcji klasycznych bułek kajzerek. Ich konstrukcja jest pomyślana pod kątem chlebów czy bagietek, gdzie zależy nam na wydłużeniu i jednolitym przekroju. Z kolei zaokrąglarko-wydłużarki to urządzenia, które – jak sama nazwa wskazuje – łączą ruch zaokrąglający z wydłużającym. Praktycznie rzecz biorąc, używa się ich tam, gdzie trzeba uzyskać kształty podłużne, typowe np. dla bułek wrocławskich albo ciabatty, a nie dla klasycznych, okrągłych kajzerek. Zaokrąglarki stożkowe są niezwykle przydatne przy formowaniu okrągłych bułek, to prawda, ale zwykle pracują w połączeniu z dzielarką. Ich zadaniem jest nadanie kęsowi ciasta regularnej, kulistej formy poprzez toczenie go po stożkowej powierzchni – ale nie zastępują dzielarko-formierki w standardowej linii do bułek kajzerek, bo nie dzielą ciasta na porcje ani nie formują w sposób wystarczająco powtarzalny na skalę przemysłową. Częsty błąd polega na utożsamianiu każdej maszyny „zaokrąglającej” z maszyną główną w linii – tymczasem to dzielarko-formierka odpowiada za kluczowe dwa etapy: podział i wstępne formowanie. Bez niej linia traci na wydajności i precyzji. Takie zamieszanie wynika często z uproszczonego obrazu procesu produkcji, w którym pomija się specjalizację i kolejność sprzętu. Według aktualnych standardów i katalogów branżowych, dzielarko-formierka to podstawa przy produkcji kajzerek – pozostałe maszyny pełnią raczej role uzupełniające lub są stosowane w innych wyrobach. Warto pamiętać o tej specjalizacji, bo używanie niewłaściwego sprzętu prowadzi do nieoptymalnej jakości produktu i marnotrawstwa czasu oraz surowca.