Kwalifikacja: SPC.07 - Organizacja i nadzorowanie produkcji wyrobów spożywczych
Zawód: Technik technologii żywności
Kategorie: Magazynowanie i logistyka Obliczenia technologiczne
Ile opakowań jednostkowych użyto do zapakowania 200 l soku jabłkowego, jeżeli 150 l zapakowano w butelki po 500 ml, a 50 l w kartoniki po 250 ml?
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
W tej sytuacji kluczowe są dwa spokojne kroki obliczeniowe: najpierw przeliczenie litrów na mililitry, a potem podzielenie przez pojemność pojedynczego opakowania. 150 l soku jabłkowego to 150 000 ml (bo 1 l = 1000 ml). Jeżeli jedna butelka ma 500 ml, to liczbę butelek liczymy ze wzoru: liczba butelek = 150 000 ml / 500 ml = 300 sztuk. Dokładnie tak samo postępujemy z kartonikami: 50 l = 50 000 ml, a jeden kartonik ma 250 ml, więc 50 000 ml / 250 ml = 200 sztuk. Stąd prawidłowy wynik: 300 sztuk butelek oraz 200 sztuk kartoników. Z mojego doświadczenia w technikum właśnie takie proste, ale systematyczne przeliczenia są podstawą obliczeń technologicznych. W realnej produkcji napojów czy soków takie rachunki robi się praktycznie cały czas: przy zamawianiu opakowań, etykiet, planowaniu serii produkcyjnej, a nawet przy organizacji magazynu i logistyki. W dobrych praktykach branżowych zawsze pilnuje się jednostek – wszędzie tam, gdzie wchodzą w grę litry, mililitry, kilogramy czy gramy, najpierw robi się konwersję do jednej, spójnej jednostki, a dopiero potem dzieli przez pojemność jednostkową opakowania. Takie zadanie jest typowym przykładem obliczeń technologicznych: pozwala oszacować, ile trzeba przygotować materiałów opakowaniowych przed rozruchem linii produkcyjnej, żeby nie było przestojów. W zakładach przemysłu spożywczego takie rzeczy często są wpisane w karty technologiczne, a technolog lub planista produkcji musi umieć szybko policzyć, czy zamówiona partia butelek i kartoników wystarczy na zaplanowaną ilość soku. Moim zdaniem warto też od razu kojarzyć, że tego typu obliczenia łączą się z planowaniem zapasów w magazynie i optymalizacją kosztów – nadmiar opakowań to zamrożony kapitał, a niedobór to ryzyko zatrzymania produkcji.