Kwalifikacja: SPC.07 - Organizacja i nadzorowanie produkcji wyrobów spożywczych

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie wymienione urządzenia kojarzą się z wysoką temperaturą, parą i obróbką termiczną. Jednak tylko autoklaw spełnia wymagania procesu sterylizacji konserw mięsnych, czyli utrwalania produktu w opakowaniu zamkniętym przy użyciu podwyższonego ciśnienia i temperatury. Warnik to w praktyce duży kocioł do podgrzewania lub gotowania wody albo produktów płynnych, często używany np. do przygotowania solanek, zalew czy do parzenia wyrobów. Pracuje zazwyczaj w temperaturach do ok. 100°C i przy ciśnieniu zbliżonym do atmosferycznego. To oznacza, że może być wykorzystany co najwyżej do procesów zbliżonych do pasteryzacji, ale nie do pełnej sterylizacji konserw w puszkach. Wyparka natomiast służy głównie do mycia i dezynfekcji naczyń, skrzynek, narzędzi – tam zachodzi wyparzanie gorącą wodą lub parą, ale nie jest to proces technologiczny prowadzony na samym produkcie spożywczym w opakowaniu jednostkowym. Tutaj wielu uczniów myli dezynfekcję wyposażenia z utrwalaniem żywności, a to są dwie różne bajki. Parownik z kolei to urządzenie do odparowywania wody, zagęszczania soków, mleka, wywarów, czyli zmiany stężenia suchej masy. Owszem, w parowniku też jest wysoka temperatura, ale celem nie jest zapewnienie trwałości mikrobiologicznej konserwy w puszce, tylko zmiana składu i konsystencji półproduktu. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie każdego urządzenia z parą wodną z autoklawem. W technice żywności liczy się nie tylko to, że jest gorąco, ale też ciśnienie, konstrukcja urządzenia, możliwość zamknięcia produktu w opakowaniu oraz dokładna kontrola parametrów procesu. Dlatego przy produkcji konserw mięsnych zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa żywności, normami mikrobiologicznymi i zasadami HACCP stosuje się właśnie autoklawy, a nie warniki, wyparki czy parowniki.