Który rysunek przedstawia topologię fizyczną magistrali?
A. Rysunek 2
B. Rysunek 3
C. Rysunek 4
D. Rysunek 1
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2022 (arkusz EE.11-SG-22.06).
Rysunek 1 przedstawia topologię fizyczną magistrali, czyli układ, w którym wszystkie stacje robocze są podłączone do jednego wspólnego medium transmisyjnego, najczęściej pokazanego jako jedna pozioma linia kabla. W klasycznej magistrali sygnał rozchodzi się wzdłuż przewodu w obie strony, a na końcach kabla stosuje się terminatory, np. 50 Ω w dawnych sieciach koncentrycznych Ethernet. To ważny szczegół, bo bez terminacji sygnał odbijałby się od końców przewodu i zakłócał transmisję. Z mojego doświadczenia najłatwiej rozpoznać magistralę po tym, że nie ma tu centralnego przełącznika ani koncentratora, tylko jeden wspólny przewód szkieletowy. Tak działały starsze rozwiązania Ethernet, np. 10BASE2 i 10BASE5 opisane w rodzinie standardów IEEE 802.3. W praktyce dziś takich instalacji raczej się już nie buduje, bo są mało odporne na awarie: przerwanie głównego kabla może unieruchomić większą część sieci. Mimo to znajomość tej topologii jest potrzebna, bo pomaga rozumieć domeny kolizyjne, współdzielone medium oraz różnicę między topologią fizyczną a logiczną. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby przy rozpoznawaniu topologii patrzeć nie na podpisy urządzeń, tylko na sposób rzeczywistego połączenia kabli.
W tym pytaniu łatwo pomylić topologię magistrali z innymi schematami, szczególnie gdy rysunki są uproszczone i pokazują tylko komputery połączone liniami. Magistrala fizyczna nie oznacza po prostu, że urządzenia są jakoś połączone w sieć. Jej cechą rozpoznawczą jest jeden wspólny kabel transmisyjny, do którego dołączone są kolejne węzły. Jeśli na rysunku widać centralne urządzenie, takie jak przełącznik, koncentrator albo router, to jest to fizycznie topologia gwiazdy, nawet jeśli komunikacja logicznie może przypominać współdzielony dostęp do medium. To częsty błąd: ktoś widzi kilka komputerów i jeden punkt pośrodku, a myśli, że to magistrala, bo wszystko trafia do wspólnego miejsca. No nie do końca tak to działa. Gdy urządzenia tworzą zamknięty obwód, gdzie każde jest połączone z następnym, mamy raczej topologię pierścienia. Tam sygnał przechodzi po kolejnych węzłach, a nie po jednym prostym przewodzie zakończonym terminatorami. Jeżeli schemat pokazuje wiele połączeń między urządzeniami albo strukturę rozgałęzioną, przypomina to topologię siatki, drzewa albo układ hybrydowy. Takie rozwiązania mają inne właściwości eksploatacyjne: większą odporność, inną diagnostykę awarii i zwykle inne wymagania sprzętowe. Magistrala, znana ze starszych sieci koncentrycznych zgodnych z IEEE 802.3, była prosta i tania, ale kłopotliwa w utrzymaniu. Jeden uszkodzony odcinek kabla, źle założony terminator albo kiepskie złącze BNC mogło powodować problemy w całym segmencie. Dlatego poprawnym wyborem jest rysunek pokazujący pojedynczy wspólny przewód, czyli Rysunek 1.