Który modem należy zastosować w sieciach dostępowych projektowanych w technologii kabli miedzianych w strukturze punkt-punkt, niewspółpracujący z usługą POTS?
A. ISDN
B. ADSL
C. HDSL
D. VDSL
W tym przypadku właściwy jest modem HDSL, bo ta technologia została pomyślana do symetrycznej transmisji cyfrowej po parach miedzianych w układzie punkt-punkt, zwykle jako łącze dzierżawione albo stałe połączenie między urządzeniami operatora i abonenta. HDSL, czyli High-bit-rate Digital Subscriber Line, nie jest typową usługą współdzieloną z POTS, więc nie zakłada jednoczesnej pracy zwykłego telefonu analogowego na tej samej parze przez splitter. Linia jest zasadniczo przeznaczona w całości na transmisję danych. W praktyce HDSL stosowano np. do zestawiania łączy E1 2,048 Mb/s lub T1 1,544 Mb/s, do podłączania centralek PBX, stacji bazowych, punktów dostępowych operatora czy połączeń firmowych. Ważna cecha to symetria, czyli podobna przepływność w obu kierunkach, co ma sens przy usługach operatorskich i biznesowych. Standardowo kojarzy się to m.in. z rodziną zaleceń ITU-T G.991.1 oraz rozwiązaniami ANSI/ETSI dla transmisji HDSL. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać: ADSL/VDSL często myślimy jako dostęp abonencki z internetem i czasem telefonią, a HDSL jako techniczne, dedykowane łącze miedziane punkt-punkt. Przy projektowaniu trzeba sprawdzić jakość par, tłumienie, przesłuchy, brak cewek Pupina i ogólną symetrię toru, bo dobra para miedziana robi tu naprawdę dużą różnicę.
W tym pytaniu łatwo pomylić technologie xDSL, bo wszystkie dotyczą w jakimś stopniu transmisji po kablach miedzianych. Kluczowe są jednak dwa warunki: struktura punkt-punkt oraz brak współpracy z usługą POTS. VDSL daje wysokie przepływności na krótkich odcinkach i może pracować w sieciach dostępowych, ale typowo kojarzy się z szerokopasmowym dostępem abonenckim, często w architekturze z szafą uliczną lub węzłem blisko użytkownika. Nie jest to klasyczny wybór dla dedykowanego, symetrycznego łącza punkt-punkt bez telefonii analogowej. ADSL też jest bardzo częstą pułapką, bo działa po miedzi, ale sama nazwa Asymmetric DSL podpowiada asymetrię: większy download, mniejszy upload. W dodatku ADSL historycznie projektowano tak, aby mogło współistnieć z POTS na tej samej linii, z użyciem filtrów lub splitterów. To stoi w poprzek treści pytania. ISDN natomiast jest cyfrową usługą telefoniczną, a nie modemem HDSL do budowy dedykowanego toru szerokopasmowego punkt-punkt. Daje kanały B i D, ma sygnalizację i określoną strukturę usługową, ale nie odpowiada za typowe łącze HDSL klasy E1/T1. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się dowolną technologię działającą na miedzi, bez sprawdzenia czy jest symetryczna, dedykowana i niezależna od POTS. W projektowaniu sieci takie szczegóły są ważne, bo zły dobór modemu oznacza problemy z usługą, zasięgiem, zakłóceniami i późniejszą diagnostyką linii.