Kwalifikacja: INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi

Adresy IP 224.0.0.5 oraz 224.0.0.6 bardzo często pojawiają się w kontekście protokołów routingu, zwłaszcza jeśli ktoś miał wcześniej styczność z OSPF. W OSPF właśnie te adresy są wykorzystywane do komunikacji pomiędzy routerami wewnątrz obszaru – jeden dla wszystkich routerów, a drugi dla designated routerów. Jednakże te adresy nie mają żadnego bezpośredniego powiązania z protokołem RIP v2. W praktyce, łatwo tu o pomyłkę, bo wszystkie te adresy mieszczą się w zakresie multicast zarezerwowanym dla protokołów routingu (224.0.0.x), a tematy OSPF i RIP często przerabia się na lekcjach tuż po sobie. Jeśli chodzi o 224.0.0.10, on z kolei jest wykorzystywany przez EIGRP, czyli autorski protokół Cisco, zupełnie odmienny od RIP zarówno pod kątem działania, jak i zastosowania. Pomieszanie tych adresów to chyba najczęściej powielany błąd podczas konfiguracji i analizowania ruchu sieciowego – moim zdaniem wynika to po prostu z podobieństwa samych liczb i faktu, że każdy z tych protokołów funkcjonuje na poziomie sieciowym, operując w obrębie multicastów. RIP v2 został specjalnie zaprojektowany, żeby korzystać z adresu multicast 224.0.0.9, co jest zapisane w RFC 2453. Pozwala to ograniczyć rozgłaszanie tylko do zainteresowanych routerów, poprawiając wydajność i bezpieczeństwo sieci. Wprawdzie niektórzy konfiguratorzy próbują czasem siłować się z innymi adresami, myśląc, że skoro OSPF czy EIGRP używa podobnego schematu, to zadziała to też z RIP v2 – niestety, takie podejście prowadzi zwykle do braku wymiany informacji o trasach. Warto zawsze weryfikować, do jakiego standardu przypisana jest dana grupa multicast, bo w praktyce sieciowej to, co działa dla jednego protokołu, wcale nie musi działać dla innego. Pamiętanie, że 224.0.0.9 to dedykowany adres dla RIP v2, eliminuje potem sporo frustracji przy rozwiązywaniu problemów z dynamicznym routingiem.