Do połączenia ze sobą 2 kabli miedzianych wieloparowych należy zastosować
Złączka Scotchlok jest właściwym wyborem do łączenia żył w kablach miedzianych wieloparowych, szczególnie w instalacjach telekomunikacyjnych i telefonicznych. To mała złączka zaciskowa typu IDC, czyli insulation displacement contact, która podczas zaciskania przebija izolację żyły i tworzy pewny styk elektryczny bez klasycznego skręcania przewodów i bez lutowania. W praktyce monter wkłada do niej odpowiednie żyły z dwóch kabli, dobiera złączkę do średnicy przewodu, a potem zaciska ją specjalnymi szczypcami. Często takie złączki są wypełnione żelem, co poprawia ochronę przed wilgocią i korozją, więc sprawdzają się też w puszkach, mufach i miejscach narażonych na gorsze warunki. Moim zdaniem to jedno z tych rozwiązań, które wygląda banalnie, ale robi dużą różnicę w jakości połączenia. Dobra praktyka jest taka, żeby zachować parowanie żył, nie rozplatać par bardziej niż trzeba i dokładnie opisać połączenia, bo przy kablach wieloparowych łatwo później narobić bałaganu. Złączka SC dotyczy światłowodów, multiswitch instalacji RTV/SAT, a listwa zaciskowa bardziej punktów krosowych lub rozdzielczych. Do bezpośredniego, trwałego połączenia dwóch kabli miedzianych wieloparowych typowo stosuje się właśnie Scotchlok.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka zupełnie różnych elementów osprzętu, bo wszystkie jakoś kojarzą się z łączeniem instalacji. Złączka SC nie służy do kabli miedzianych wieloparowych, tylko do światłowodów. Jest to standard złącza optycznego, stosowany na przykład w przełącznicach światłowodowych, media konwerterach czy zakończeniach FTTH. Tam nie łączy się żył miedzianych, tylko włókna optyczne, a najważniejsze są tłumienie, czystość ferruli i promień gięcia włókna. W kablu telefonicznym wieloparowym mamy zupełnie inną technologię pracy. Multiswitch też nie pasuje, bo to urządzenie aktywne lub pasywne używane głównie w instalacjach telewizji satelitarnej i naziemnej, do dystrybucji sygnałów z konwertera LNB oraz anten. On ma złącza koncentryczne, zwykle typu F, i nie jest elementem do mechanicznego łączenia par miedzianych. Listwa zaciskowa może kojarzyć się z instalacjami telefonicznymi, bo łączówki LSA czy listwy krosowe faktycznie służą do organizowania i zakończenia przewodów. Jednak do połączenia dwóch odcinków kabla wieloparowego w terenie albo w mufie stosuje się złączki typu Scotchlok. Zapewniają szybki, powtarzalny styk IDC, często z ochroną żelową przed wilgocią. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się dowolny element, który ma w nazwie złączkę albo zacisk, zamiast dopasować go do medium transmisyjnego i technologii montażu. W telekomunikacji to jest ważne: inne rozwiązanie wybiera się dla światłowodu, inne dla kabla koncentrycznego, a jeszcze inne dla par miedzianych w kablu telefonicznym.