Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

Współczynnik zawartości harmonicznych nie jest zwykłym poziomem sygnału ani chwilową obserwacją przebiegu, tylko parametrem mówiącym o jakości sygnału po przejściu przez element lub tor transmisyjny. Częsty błąd polega na tym, że ktoś kojarzy harmoniczne z częstotliwościami i od razu wybiera przyrząd selektywny, bo przecież selektywny miernik poziomu potrafi mierzyć poziom na wybranej częstotliwości. To prawda, taki miernik może być pomocny przy analizie składowych widma, ale sam z siebie nie jest typowym przyrządem do bezpośredniego pomiaru współczynnika zniekształceń nieliniowych. Trzeba by osobno mierzyć składową podstawową i harmoniczne, a potem liczyć wynik, więc to bardziej metoda pośrednia niż właściwa odpowiedź egzaminacyjna.

Poziomoskop służy głównie do obserwacji albo kontroli poziomu sygnału, zależnie od zastosowania i konstrukcji przyrządu. Nie wyznacza jednak automatycznie udziału harmonicznych w sygnale. Można zobaczyć, że coś jest za duże albo za małe, ale nie dostaniemy z tego rzetelnej wartości THD. Miernik fluktuacji fazy dotyczy innego zjawiska: zmian fazy sygnału w czasie, czyli np. jittera lub niestabilności fazowej. To ważne w transmisji cyfrowej i systemach synchronizacji, ale nie opisuje zniekształceń nieliniowych generujących harmoniczne. Właściwy trop to miernik zniekształceń nieliniowych, bo jego zadaniem jest odfiltrowanie składowej podstawowej i pomiar pozostałych składników, głównie harmonicznych. Z mojego doświadczenia najłatwiej to zapamiętać tak: poziom mierzymy miernikiem poziomu, fazę miernikiem fluktuacji fazy, a zawartość harmonicznych miernikiem zniekształceń.