Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś liczy tylko liczbę urządzeń i uznaje, że skoro jest ich łącznie 7, to wszystkie można zakończyć jednakowym gniazdem. To nie działa poprawnie, bo aparaty analogowe i terminale ISDN korzystają z innych interfejsów oraz innego typowego osprzętu przyłączeniowego. Gniazdo RJ-11 jest kojarzone z klasycznym telefonem analogowym, gdzie do pracy wystarcza jedna para przewodów linii abonenckiej. Zastosowanie samych gniazd RJ-11 dla terminali ISDN byłoby złym założeniem, szczególnie dla instalacji na styku S/T, gdzie standardowo spotyka się złącza RJ-45 i okablowanie czteroparowe albo odpowiednio wykorzystane pary w strukturze 8P8C. Z kolei RJ-14 to nie jest uniwersalne gniazdo do wszystkiego. Ono bywa używane przy dwóch liniach analogowych w jednym złączu, ale nie oznacza automatycznie poprawnego podłączenia terminali ISDN. To taki skrót myślowy, który często miesza oznaczenia złączy modularnych z faktycznym rodzajem usługi. Niepoprawne jest też odwrócenie liczby gniazd, czyli danie 4 RJ-11 i 3 RJ-45, bo liczba gniazd powinna wynikać bezpośrednio z liczby urządzeń danego typu: analogowe dostają RJ-11, a terminale ISDN dostają RJ-45. Z mojego doświadczenia wynika, że w takich zadaniach najlepiej najpierw podkreślić typ urządzenia, potem dobrać interfejs, a dopiero na końcu zsumować punkty instalacyjne. Wtedy nie mylą się technologie PSTN/analog i ISDN, a dokumentacja biurowej instalacji jest dużo czytelniejsza.