Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu łatwo pomylić liczbę miejsc w obudowie złącza z liczbą rzeczywiście zamontowanych, czyli uzbrojonych, styków. RJ-11 kojarzy się z małą wtyczką telefoniczną, która ma szerokość odpowiadającą sześciu pozycjom, ale to nie znaczy automatycznie, że wszystkie pozycje są obsadzone metalowymi kontaktami. Dla zwykłego analogowego aparatu telefonicznego używa się jednej pary przewodów, więc potrzebne są tylko 2 styki. To jest typowy wariant 6P2C: sześć pozycji mechanicznych i dwa kontakty elektryczne. Odpowiedzi zakładające 6 albo 5 styków wynikają zwykle z patrzenia na samą obudowę wtyku, bez sprawdzenia liczby blaszek kontaktowych. Takie podejście w instalacjach bywa kłopotliwe, bo można źle dobrać wtyk, kabel albo źle zinterpretować schemat podłączenia. Z kolei 3 styki też nie pasują do standardowej analogowej linii abonenckiej, bo telefon analogowy pracuje na parze symetrycznej, a nie na trzech niezależnych przewodach. Owszem, spotyka się wtyki modularne z większą liczbą obsadzonych kontaktów, np. 6P4C albo 6P6C, stosowane czasem do dodatkowych funkcji, drugiej linii lub innych urządzeń. Jednak przy klasycznym podłączeniu analogowego aparatu telefonicznego zgodnie z praktyką telekomunikacyjną liczy się środkowa para. Z mojego doświadczenia najlepiej zawsze sprawdzić oznaczenie P i C: P mówi o pozycjach, C o kontaktach. Tutaj kluczowe jest C = 2.