Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym zadaniu łatwo pójść w złą stronę, bo pojawia się rezystancja 600 Ω i od razu kusi, żeby liczyć napięcie z zależności $P = U^2 / R$ albo prąd z $P = I^2 R$. Takie obliczenia nie są złe same w sobie, ale tutaj nie są potrzebne do wyznaczenia poziomu mocy w dBm. Jednostka dBm jest poziomem bezwzględnym odniesionym do 1 mW, więc liczy się stosunek mocy badanej do 1 mW. Jeśli moc wynosi 10 W, to po przeliczeniu mamy 10000 mW. Logarytm dziesiętny z 10000 wynosi 4, a ponieważ dla mocy używa się mnożnika 10, wynik to 40 dBm. Warto zapamiętać tę zasadę: dla mocy stosujemy $10 \log_{10}$, a dla napięcia lub prądu często pojawia się $20 \log_{10}$, ale tylko przy zachowaniu tej samej impedancji odniesienia. Mylenie tych dwóch wzorów to bardzo typowy błąd, szczególnie w telekomunikacji i radiotechnice. Odpowiedź 20 dBm odpowiadałaby mocy 100 mW, czyli dużo mniej niż 10 W. Wartość 60 dBm oznaczałaby już 1000 W, a 80 dBm to aż 100000 W, co w typowych torach telekomunikacyjnych byłoby kompletnie nierealne i raczej kojarzy się z dużymi instalacjami nadawczymi, a nie z pomiarem na oporniku. Z mojego doświadczenia najlepiej najpierw spokojnie przeliczyć jednostki na mW, a dopiero potem brać logarytm, bo wtedy widać skalę wyniku i mniej łatwo o głupią pomyłkę.