Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W sieci ISDN łatwo się pomylić, bo w głowie mieszają się wartości 64, 128 i 144 kbit/s, a do tego jeszcze dochodzi różnica między kanałem B i kanałem D. Podstawowa sprawa: w dostępie BRA mamy strukturę 2B+D. Każdy kanał B ma 64 kbit/s i służy do przenoszenia rozmów lub danych użytkownika. Kanał D ma inną rolę – to kanał sygnalizacyjny i jego przepustowość w dostępie podstawowym wynosi 16 kbit/s. Stąd pomysł, że kanał D mógłby mieć 64 kbit/s, wynika zwykle z mylenia go z kanałem B albo z dostępem PRA, gdzie kanał D ma faktycznie 64 kbit/s, ale tam jest zupełnie inna struktura (30B+D w 2 Mbit/s). Warto więc oddzielić w głowie: 64 kbit/s to typowe pasmo jednego kanału B, a nie kanału D w BRA. Z kolei liczba 128 kbit/s pojawia się, gdy ktoś dodaje dwa kanały B (2×64 kbit/s) i traktuje to jako jedną całość, np. przy łączeniu kanałów w tzw. bonding dla większej przepustowości danych. To jest poprawne dla sumarycznej przepływności użytkowej, ale nie ma nic wspólnego z pojedynczym kanałem D. Natomiast 144 kbit/s to całkowita przepływność interfejsu BRA (2×64 kbit/s na kanały B plus 16 kbit/s na kanał D, plus niewielki narzut ramkowania), więc ktoś, kto kojarzy ten wynik, może błędnie uznać, że to przepustowość jakiegoś pojedynczego kanału. W praktyce, przy konfiguracji urządzeń ISDN, trzeba świadomie rozróżniać: kanały B to nośnik rozmów i danych, kanał D to sygnalizacja (DSS1, usługi dodatkowe) i ma w BRA tylko 16 kbit/s. Mylenie tych wartości prowadzi potem do złego planowania liczby kanałów, błędnych założeń o dostępnej przepływności oraz do nieporozumień przy analizie dokumentacji technicznej i parametrów linii.