Zawód: Technik telekomunikacji
Kategorie: Kable, złącza i media transmisyjne Sieci telefoniczne, centrale i usługi Pomiary, diagnostyka i usuwanie usterek
W tej sytuacji tłumienność linii wynosi 23 dB, bo porównujemy dwa poziomy mocy podane w dBm. Poziom na wejściu linii to +8 dBm, a na wyjściu -15 dBm, więc strata sygnału jest różnicą tych poziomów: $A = Lwe - Lwy = 8 - (-15) = 23 dB$. Ważne jest to, że wynik tłumienności podajemy w dB, a nie w dBm. dBm opisuje poziom bezwzględny względem 1 mW, natomiast dB opisuje stosunek, czyli zysk albo stratę. Skoro impedancje wejściowa i wyjściowa są sobie równe, nie trzeba wprowadzać dodatkowej poprawki związanej z niedopasowaniem impedancyjnym. To bardzo praktyczna zasada przy pomiarach torów abonenckich, kabli miedzianych czy odcinków transmisyjnych. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać: przy takich samych warunkach pomiaru tłumienie to po prostu poziom przed linią minus poziom za linią. W dobrej praktyce pomiarowej, zgodnej z podejściem stosowanym w telekomunikacji i zaleceniach typu ITU-T, zawsze pilnuje się tej samej impedancji odniesienia, poprawnego zakończenia toru oraz kalibracji miernika poziomu. Inaczej wynik może być niby matematycznie policzony, ale technicznie trochę fałszywy.