CFU, czyli Call Forwarding Unconditional, to funkcja bezwarunkowego przekierowania połączeń. Oznacza to, że każde połączenie przychodzące na dany numer jest od razu kierowane na inny wskazany numer, bez sprawdzania czy abonent jest zajęty, czy nie odbiera, albo czy aparat jest fizycznie podniesiony. W praktyce w telefonii analogowej aparat zwykle nie wykonuje tego przekierowania samodzielnie, tylko wysyła do centrali odpowiednią sekwencję DTMF, na przykład spotykaną w wielu systemach jako *21*numer#. Potem usługa działa już po stronie centrali PSTN albo centrali abonenckiej PBX. Moim zdaniem warto to dobrze zapamiętać, bo w serwisie telekomunikacyjnym często myli się funkcję telefonu z usługą centrali. CFU stosuje się np. gdy biuro jest zamknięte i wszystkie rozmowy mają trafiać na komórkę dyżurną, albo gdy numer sekretariatu ma być czasowo przekierowany do innego pokoju. Dobrą praktyką jest sprawdzić po aktywacji, czy przekierowanie działa w ruchu zewnętrznym i wewnętrznym, oraz odnotować zmianę w dokumentacji PBX, bo potem łatwo szuka się awarii tam, gdzie jej wcale nie ma.
W tym pytaniu kluczowe jest słowo bezwarunkowego. Nie chodzi o dowolną usługę związaną z obsługą połączeń, tylko o taką, która zadziała zawsze, natychmiast po nadejściu połączenia. CD, czyli Call Deflection, bywa kojarzone z przekierowaniem, ale technicznie oznacza raczej odrzucenie lub skierowanie konkretnego połączenia na inny numer w momencie jego prezentacji. Taka usługa jest spotykana głównie w centralach PBX, ISDN lub systemach cyfrowych i nie jest typowym stałym przekierowaniem wszystkich rozmów z analogowego numeru. CFNR, czyli Call Forwarding No Reply, działa dopiero wtedy, gdy abonent nie odbiera przez określony czas. To jest dobre rozwiązanie np. gdy telefon w magazynie dzwoni 20 sekund i dopiero potem rozmowa idzie do sekretariatu, ale nie spełnia warunku bezwarunkowości. HOLD oznacza zawieszenie aktualnie prowadzonej rozmowy. Używa się go, żeby chwilowo wstrzymać połączenie, przełączyć rozmówcę albo skonsultować się z kimś obok. Nie powoduje ono automatycznego kierowania nowych połączeń na inny numer. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wszystkie skróty związane z Call są traktowane jak przekierowanie. W praktyce trzeba patrzeć na warunek zadziałania usługi: zawsze, przy braku odpowiedzi, przy zajętości, czy tylko podczas obsługi konkretnej rozmowy. W klasycznej telefonii analogowej aparat jest głównie terminalem, a logika usługi siedzi w centrali, więc aktywuje się właściwą usługę centrali, czyli CFU.