Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu łatwo pójść za skojarzeniem, że skoro centrala jest cyfrowa, to najważniejsze musi być kodowanie. Kodowanie rzeczywiście występuje w abonenckim zespole liniowym, ale odpowiada za nie blok oznaczany literą C, od Coding. To tam sygnał analogowy z aparatu może być przetwarzany na postać cyfrową, na przykład w kierunku transmisji PCM, oraz odwrotnie przy odbiorze. Nie jest to jednak rola układu H. Zasilanie łącza abonenckiego też jest osobną funkcją. W klasycznym zestawie BORSCHT litera B oznacza Battery feed, czyli podanie zasilania stałoprądowego na pętlę abonencką, zwykle z napięcia centralowego rzędu -48 V. Ten blok ma utrzymać pracę aparatu analogowego, zapewnić prąd pętli i współpracować z układami ochronnymi, ale nie rozdziela torów rozmównych. Nadzór pętli abonenckiej, czyli wykrywanie stanu podniesienia słuchawki, impulsów wybierania lub prądu pętli, należy do funkcji S, określanej jako Supervision. To ważne dla logiki centrali, bo centrala musi wiedzieć, czy abonent jest wolny, zajęty, czy rozpoczął wybieranie numeru. Typowy błąd myślowy polega na traktowaniu całego zespołu liniowego jako jednego układu od wszystkiego. W rzeczywistości w centralach cyfrowych funkcje są rozdzielone: zasilanie, ochrona, dzwonienie, nadzór, kodowanie, hybryda i testowanie mają swoje konkretne zadania. Litera H oznacza Hybrid, a więc układ przejścia między linią dwuprzewodową abonenta a czteroprzewodowym torem wewnętrznym centrali. Mówiąc prościej: H rozdziela kierunek nadawania i odbioru, co jest konieczne, żeby sygnały nie mieszały się w sposób przypadkowy i żeby rozmowa miała sensowną jakość.