Jaką maksymalną przepływność użyteczną zapewnia abonentowi dostęp podstawowy BRA do sieci ISDN?
Dostęp podstawowy BRA, często nazywany też BRI, w sieci ISDN ma strukturę 2B+D. Oznacza to dwa kanały B po 64 kbit/s oraz jeden kanał D o przepływności 16 kbit/s. Razem daje to przepływność użyteczną dla abonenta: 2 · 64 + 16 = 144 kbit/s. Kanały B służą głównie do przenoszenia rozmów, danych, faksu cyfrowego albo zestawionych połączeń transmisyjnych, natomiast kanał D jest przeznaczony przede wszystkim do sygnalizacji, np. zestawiania i rozłączania połączeń w protokole DSS1, ale może też przenosić niewielkie pakiety danych. W praktyce oznacza to, że abonent może jednocześnie prowadzić dwie rozmowy telefoniczne albo jedną rozmowę i jedną transmisję danych 64 kbit/s. W standardach ISDN, zgodnie z zaleceniami ITU-T dotyczącymi styku podstawowego, rozróżnia się przepływność użyteczną od przepływności liniowej. I to jest ważny haczyk. Moim zdaniem właśnie tu najłatwiej się pomylić, bo w dokumentacji pojawiają się też wartości 160 kbit/s i 192 kbit/s, ale one dotyczą już narzutów transmisyjnych i ramek, a nie czystych kanałów dostępnych dla abonenta.
W tym pytaniu kluczowe jest odróżnienie przepływności użytecznej od przepływności fizycznej na konkretnym styku ISDN. Dostęp podstawowy BRA ma układ 2B+D, czyli dwa kanały B po 64 kbit/s i kanał D 16 kbit/s. Suma tych kanałów dostępnych funkcjonalnie dla abonenta wynosi 144 kbit/s. Wartość 160 kbit/s bywa kojarzona z transmisją na styku U w dostępie podstawowym, gdzie oprócz właściwych kanałów występuje jeszcze narzut związany z organizacją transmisji i utrzymaniem warstwy fizycznej. To nie jest jednak maksymalna przepływność użyteczna usług dla abonenta, tylko bardziej techniczna szybkość na linii. Wartość 192 kbit/s również pojawia się w ISDN, szczególnie przy styku S/T, gdzie ramki zawierają bity synchronizacji, echa, sterowania i inne elementy potrzebne do poprawnej pracy magistrali. Tego też nie należy mieszać z kanałami B i D. 320 kbit/s nie pasuje do klasycznego dostępu podstawowego BRA; może wynikać z mechanicznego dodawania różnych przepływności albo skojarzenia z innymi technologiami dostępowymi. Z mojego doświadczenia uczniowie często patrzą tylko na największą liczbę, bo brzmi lepiej, ale w telekomunikacji trzeba zawsze zapytać: czy mówimy o danych użytkownika, sygnalizacji, ramce, czy o całym sygnale na medium? Tutaj chodzi o użyteczne 2B+D, więc właściwa wartość to 144 kbit/s.