Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W instalacjach elektrycznych i telekomunikacyjnych kolory przewodów nie są przypadkowe, bo służą do szybkiego rozpoznawania funkcji żyły. Brązowy kojarzy się zwykle z przewodem fazowym w instalacjach zasilających, czyli z przewodem roboczym pod napięciem. Użycie takiego koloru dla połączenia ochronnego byłoby mylące i w praktyce mogłoby prowadzić do bardzo niebezpiecznych pomyłek podczas serwisu. Niebieski jest standardowo zarezerwowany dla przewodu neutralnego N, więc też nie powinien oznaczać przewodu ochronnego. Czasem ktoś myśli, że skoro przewód idzie do listwy albo do urządzenia, to kolor nie ma większego znaczenia, ale to jest typowy błąd początkujących monterów. Przy awarii liczy się czytelność instalacji, a nie tylko to, że przewód fizycznie jest podłączony. Czerwono-czarny nie jest przyjętym oznaczeniem przewodu ochronnego w takich zastosowaniach; takie barwy mogą pojawiać się w okablowaniu sygnałowym, zasilaniu niskonapięciowym DC albo w starszych rozwiązaniach, ale nie jako standardowe PE. Dla połączeń ochronnych, wyrównawczych i uziemiających stosuje się izolację żółto-zieloną. Z mojego doświadczenia warto to zapamiętać raz na zawsze: jeśli przewód ma pełnić funkcję ochronną, ma być jednoznacznie rozpoznawalny, poprawnie zakończony i połączony z odpowiednią szyną uziemiającą. W instalacji przeciwprzepięciowej to szczególnie ważne, bo ochronnik bez dobrego połączenia z uziemieniem działa słabo albo wręcz pozornie.