Kabel przedstawiony na rysunku jest stosowany do połączenia
Na rysunku widać kabel z dwiema parami skręconych żył, czyli łącznie cztery przewody robocze. Taki układ bardzo dobrze pasuje do połączeń ISDN w dostępie podstawowym BRA, szczególnie na styku S/T między centralą abonencką PBX albo zakończeniem sieciowym NT a aparatem ISDN. W ISDN BRA pracują dwa kanały B po 64 kbit/s oraz kanał D 16 kbit/s, a transmisja na magistrali S₀ wymaga właśnie dwóch par: jedna para jest używana w jednym kierunku transmisji, druga w przeciwnym. W praktyce często kończy się taki przewód wtykami lub gniazdami modularnymi RJ-45, przy czym istotne jest zachowanie parowości żył, a nie tylko przypadkowe podłączenie czterech przewodów. Moim zdaniem to jest detal, na którym łatwo się wyłożyć przy montażu, bo kabel może z wyglądu przypominać skrętkę sieciową. Dobra praktyka instalacyjna mówi, żeby nie rozplatać par na zbyt długim odcinku, opisywać tory kablowe i pilnować zgodności z dokumentacją centrali. Do typowego Ethernetu komputerowego stosuje się zwykle pełną skrętkę czteroparową kategorii 5e lub wyższej, a tutaj pokazany przewód jest bardziej charakterystyczny dla instalacji telefonicznej/ISDN.
Ten przewód łatwo pomylić ze skrętką komputerową, bo widać kolorowe, skręcone pary żył. Różnica jest jednak ważna: pokazany kabel ma tylko dwie pary, a typowa instalacja Ethernet w okablowaniu strukturalnym opiera się na kablu czteroparowym, najczęściej kategorii 5e, 6 albo wyższej, zgodnym z praktyką TIA/EIA-568 lub ISO/IEC 11801. Połączenie komputera z przełącznikiem realizuje się patchcordem RJ-45, gdzie nawet jeśli starszy 100BASE-TX używał fizycznie dwóch par, to w instalacjach nie projektuje się tego jako zwykłego kabla telefonicznego dwuparowego. Przy Gigabit Ethernet wszystkie cztery pary są już potrzebne, więc taki wybór byłby po prostu mało przyszłościowy i niezgodny z dobrą praktyką. Podobnie połączenie komputera z ruterem to nadal połączenie Ethernet, czyli domena kabli UTP/FTP/STP odpowiedniej kategorii, a nie typowego przewodu do magistrali ISDN. Telefon VoIP też nie jest zwykłym aparatem ISDN. Telefon VoIP działa w sieci IP, zwykle przez Ethernet, często z zasilaniem PoE, rejestracją SIP i połączeniem do przełącznika lub routera, ewentualnie do IP PBX przez sieć LAN. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro w aparacie jest gniazdo podobne do RJ-45 albo RJ-11, to każdy przewód z parami będzie pasował. W telekomunikacji złącze i sam wygląd kabla to za mało; liczy się liczba par, kategoria transmisyjna, przeznaczenie interfejsu oraz sposób prowadzenia sygnału. W tym przypadku dwie pary wskazują na zastosowanie przy telefonie ISDN podłączanym do centrali abonenckiej, a nie na klasyczne połączenie sieci komputerowej.