Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tej technologii kluczowe jest to, że HDSL należy do rodziny xDSL i wykorzystuje istniejącą miedzianą pętlę abonencką. Nie jest to system projektowany pod kabel koncentryczny, mimo że koncentryk też potrafi przenosić sygnały o dużych częstotliwościach. Kabel koncentryczny kojarzy się raczej z telewizją kablową, sieciami HFC, dawnym Ethernetem 10BASE2/10BASE5 albo instalacjami antenowymi, a nie z klasycznym dostępem HDSL do traktu 2 Mbit/s. Podobnie światłowód ma świetne parametry transmisyjne i bez problemu obsłużyłby taką przepływność, ale to już inne medium i inna technologia transmisji. HDSL powstał właśnie jako sposób na użycie miedzi tam, gdzie nie było sensu albo możliwości szybko budować toru optycznego. Skrętka UTP kategorii 5e może trochę mylić, bo też jest przewodem miedzianym i w sieciach LAN obsługuje 100 Mbit/s czy 1 Gbit/s. Jednak kategoria 5e odnosi się głównie do okablowania strukturalnego Ethernet, z parametrami określonymi dla instalacji komputerowych, z gniazdami RJ-45 i topologią gwiazdy. W pytaniu chodzi o technologię HDSL stosowaną w telekomunikacyjnej sieci dostępowej, gdzie typowym medium są dwie pary przewodów miedzianych w kablu abonenckim. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się medium „najlepsze” albo „najszybsze”, zamiast tego, które jest właściwe dla konkretnego standardu. Przy HDSL trzeba zapamiętać: transmisja symetryczna, około 2 Mbit/s, wykorzystanie par miedzianych, najczęściej dwóch dla łącza E1. Z mojego doświadczenia takie pytania sprawdzają nie tyle znajomość kabli ogólnie, co umiejętność połączenia technologii z jej realnym zastosowaniem w sieci operatora.