Zdjęcie 2 przedstawia złącze światłowodowe FC, czyli Ferrule Connector albo Fiber Connector, zależnie od źródła. Najważniejsza cecha rozpoznawcza to metalowa, okrągła obudowa z nakrętką gwintowaną. W praktyce takie złącze nie jest po prostu wciskane, tylko dokręcane do adaptera, dzięki czemu połączenie jest stabilne mechanicznie i odporne na przypadkowe wypięcie. Widać też długą, ceramiczną ferrulę 2,5 mm, która prowadzi włókno światłowodowe bardzo precyzyjnie. Złącza FC były i nadal bywają stosowane w torach pomiarowych, przełącznicach optycznych, starszych instalacjach telekomunikacyjnych oraz tam, gdzie ważna jest powtarzalność połączenia. Moim zdaniem łatwo je zapamiętać: FC kojarz sobie z gwintem i metalową nakrętką. W branży warto też pamiętać o wersjach polerowania UPC i APC, bo nie wolno mieszać ich bezmyślnie, szczególnie przy łączach jednomodowych. Standardowo patrzy się też na czystość czoła ferruli, zgodnie z praktykami kontroli opisanymi m.in. w IEC 61300-3-35. Brud, pył albo rysa potrafią zwiększyć tłumienie i odbicia, więc przed podłączeniem zawsze czyścimy i oglądamy złącze, a nie tylko wkręcamy na siłę.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka typów złączy światłowodowych, bo na pierwszy rzut oka wiele z nich ma podobną ferrulę i przewód wychodzący z tyłu. Klucz nie leży jednak w samym kablu, tylko w mechanizmie mocowania i kształcie obudowy. Złącze FC rozpoznaje się po okrągłej, metalowej konstrukcji oraz gwintowanej nakrętce, którą przykręca się do adaptera. Jeżeli na zdjęciu dominuje prostokątna obudowa zatrzaskowa, plastikowy korpus typu push-pull albo mały zatrzask podobny trochę do wtyku RJ, to nie jest to klasyczne FC. Takie cechy bardziej pasują do złączy SC, LC albo innych rozwiązań stosowanych w przełącznicach i patchcordach. Częsty błąd polega na tym, że ktoś patrzy tylko na wystającą białą ferrulę i uznaje, że każde okrągłe zakończenie to FC. No właśnie nie do końca. ST też jest okrągłe, ale ma mocowanie bagnetowe, a nie gwintowane. SC jest większe i prostokątne, zwykle wsuwane na zatrzask. LC jest mniejsze, popularne w modułach SFP, i ma charakterystyczny klips. W dobrej praktyce instalatorskiej rozpoznanie złącza jest ważne, bo dobiera się do niego odpowiedni adapter, patchcord, typ polerowania UPC/APC oraz procedurę czyszczenia. Wciśnięcie niewłaściwego złącza do niepasującej przełącznicy może skończyć się uszkodzeniem ferruli albo dużym tłumieniem toru optycznego. Dlatego w tym zadaniu trzeba szukać typowego metalowego złącza z nakrętką gwintowaną, a nie sugerować się samym faktem, że na fotografii jest światłowód.