Polecenie ipconfig jest właściwym narzędziem w Windows do sprawdzania konfiguracji interfejsów sieciowych, w tym adresu IPv4 lub IPv6 przyznanego komputerowi w sieci LAN. Po wpisaniu ipconfig w Wierszu polecenia zobaczysz m.in. adres IP, maskę podsieci oraz bramę domyślną. W praktyce to jest jedna z pierwszych komend, które uruchamia się przy diagnostyce problemów z siecią, np. gdy komputer nie ma dostępu do Internetu albo nie widzi zasobów lokalnych. Moim zdaniem warto od razu znać też ipconfig /all, bo pokazuje więcej szczegółów: adres MAC karty, serwery DNS, informację o DHCP, dzierżawę adresu i nazwę hosta. To pasuje do dobrych praktyk diagnostyki TCP/IP: najpierw sprawdzasz konfigurację lokalną, potem dopiero testujesz łączność poleceniami typu ping. Jeśli adres zaczyna się od 169.254.x.x, to zwykle oznacza problem z uzyskaniem adresu z serwera DHCP, czyli komputer sam nadał sobie adres APIPA. Taka informacja jest bardzo cenna przy szukaniu usterki w LAN.
W tym pytaniu łatwo pomylić narzędzia diagnostyczne, bo wszystkie podane polecenia są związane z siecią, ale każde służy do czegoś innego. Ping nie pokazuje adresu przydzielonego komputerowi. Ono wysyła pakiety ICMP Echo Request do wskazanego hosta i pozwala sprawdzić, czy dany adres lub nazwa odpowiada w sieci. Można nim przetestować np. bramę domyślną albo serwer DNS, ale najpierw trzeba znać własną konfigurację, a do tego właśnie używa się ipconfig.
Tracert także nie jest komendą do odczytu lokalnego adresu IP. To narzędzie pokazuje trasę pakietów do zdalnego hosta, czyli kolejne routery po drodze. Przydaje się, gdy chcemy zobaczyć, gdzie zatrzymuje się ruch, ale w typowej sieci LAN nie powie wprost, jaki adres został nadany twojej karcie sieciowej.
Netstat bywa mylący, bo pokazuje informacje sieciowe i czasem widać tam lokalne adresy przy aktywnych połączeniach. Jednak jego główne zastosowanie to analiza połączeń TCP/UDP, portów nasłuchujących, tablicy routingu albo statystyk protokołów. Z mojego doświadczenia uczniowie często wybierają netstat, bo wygląda bardziej „sieciowo”, ale to nie jest podstawowe narzędzie do sprawdzania konfiguracji interfejsu. Dobra kolejność diagnostyczna w Windows jest prosta: najpierw ipconfig lub ipconfig /all, potem ping, dalej ewentualnie tracert i netstat, jeśli trzeba głębiej szukać problemu.