Którego z wymienionych kabli należy użyć do budowy odcinka telefonicznej linii napowietrznej?
Kabel XzTKMXpwn jest właściwym wyborem do budowy odcinka telefonicznej linii napowietrznej, bo jego konstrukcja jest przewidziana do pracy w warunkach zewnętrznych oraz do podwieszania na podporach. W oznaczeniu takiego kabla istotne są cechy związane z telekomunikacyjnym przeznaczeniem, izolacją i powłoką z polietylenu, odpornością na wilgoć oraz wykonaniem napowietrznym, czyli z elementem nośnym albo konstrukcją pozwalającą bezpiecznie przenosić naprężenia mechaniczne. W praktyce taki kabel prowadzi się między słupami, stosując odpowiednie uchwyty odciągowe, przelotowe i zachowując wymagany zwis oraz minimalne odległości od innych instalacji. Moim zdaniem to właśnie końcówki oznaczeń kabli najczęściej zdradzają ich zastosowanie, ale łatwo je przeoczyć. Do linii napowietrznej nie wystarczy kabel telekomunikacyjny jako taki; musi on wytrzymać deszcz, promieniowanie UV, zmiany temperatury i siły od wiatru czy oblodzenia. Dobra praktyka branżowa mówi też, żeby nie stosować kabli instalacyjnych wewnętrznych na zewnątrz, nawet jeśli elektrycznie liczba par się zgadza. Parametry transmisyjne to jedno, ale odporność środowiskowa i mechaniczna decydują tu o trwałości całej linii.
Przy wyborze kabla do telefonicznej linii napowietrznej nie można patrzeć tylko na to, że w oznaczeniu występują litery kojarzące się z telekomunikacją. To dość typowy błąd: ktoś widzi kabel parowy albo telefoniczny i zakłada, że nada się wszędzie. W rzeczywistości linia napowietrzna pracuje w dużo trudniejszych warunkach niż instalacja w budynku, kanalizacji kablowej czy w szafie teletechnicznej. Potrzebna jest odporność na wilgoć, promieniowanie UV, zmiany temperatury oraz przede wszystkim odpowiednia wytrzymałość mechaniczna przy podwieszeniu między słupami. Kable typu YTKSYek lub YTKZYekw są kojarzone raczej z instalacjami stacyjnymi, wewnętrznymi albo mniej narażonymi środowiskowo. Mogą mieć odpowiednią liczbę żył i działać elektrycznie na krótkim odcinku, ale to nie znaczy, że wolno je rozwiesić na zewnątrz. Taki montaż byłby słaby technicznie i szybko skończyłby się uszkodzeniem powłoki, zawilgoceniem albo zerwaniem. Z kolei kabel XzTKMDXpw ma cechy kabla zewnętrznego, ale brak wykonania przeznaczonego typowo do linii napowietrznej. Sama powłoka polietylenowa czy wypełnienie przeciwwilgociowe nie zastępują elementu nośnego i konstrukcji przewidzianej do naprężeń. W praktyce monter musi dobrać kabel nie tylko pod transmisję mowy lub sygnałów, ale też pod sposób prowadzenia trasy. Dlatego do odcinka napowietrznego wybiera się XzTKMXpwn, a nie kabel, który jest tylko podobny z nazwy.