Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

Przy wyborze kabla do telefonicznej linii napowietrznej nie można patrzeć tylko na to, że w oznaczeniu występują litery kojarzące się z telekomunikacją. To dość typowy błąd: ktoś widzi kabel parowy albo telefoniczny i zakłada, że nada się wszędzie. W rzeczywistości linia napowietrzna pracuje w dużo trudniejszych warunkach niż instalacja w budynku, kanalizacji kablowej czy w szafie teletechnicznej. Potrzebna jest odporność na wilgoć, promieniowanie UV, zmiany temperatury oraz przede wszystkim odpowiednia wytrzymałość mechaniczna przy podwieszeniu między słupami. Kable typu YTKSYek lub YTKZYekw są kojarzone raczej z instalacjami stacyjnymi, wewnętrznymi albo mniej narażonymi środowiskowo. Mogą mieć odpowiednią liczbę żył i działać elektrycznie na krótkim odcinku, ale to nie znaczy, że wolno je rozwiesić na zewnątrz. Taki montaż byłby słaby technicznie i szybko skończyłby się uszkodzeniem powłoki, zawilgoceniem albo zerwaniem. Z kolei kabel XzTKMDXpw ma cechy kabla zewnętrznego, ale brak wykonania przeznaczonego typowo do linii napowietrznej. Sama powłoka polietylenowa czy wypełnienie przeciwwilgociowe nie zastępują elementu nośnego i konstrukcji przewidzianej do naprężeń. W praktyce monter musi dobrać kabel nie tylko pod transmisję mowy lub sygnałów, ale też pod sposób prowadzenia trasy. Dlatego do odcinka napowietrznego wybiera się XzTKMXpwn, a nie kabel, który jest tylko podobny z nazwy.