Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu łatwo pomylić kilka przyrządów, bo wszystkie mogą pojawić się przy diagnostyce linii telekomunikacyjnej, ale każdy z nich służy do czegoś innego. Woltomierz mierzy napięcie, na przykład obecność napięcia liniowego, zasilania lub jakiegoś potencjału względem ziemi. Nie sprawdzi jednak rzetelnie rezystancji izolacji, bo do tego potrzebne jest wymuszenie odpowiedniego napięcia probierczego i pomiar bardzo małego prądu upływu. Zwykły pomiar napięcia nie powie, czy izolacja przewodu jest sucha, czysta i ma odpowiednio dużą rezystancję. Miernik poziomu też nie jest właściwym wyborem. On służy głównie do oceny poziomu sygnałów transmisyjnych, często w dB lub dBm, czyli przydatny jest przy sprawdzaniu toru pod kątem tłumienia, poziomu sygnału albo jakości transmisji. To zupełnie inna wielkość fizyczna niż rezystancja izolacji. Moim zdaniem częsty błąd polega na tym, że ktoś kojarzy hasło pomiar linii i od razu wybiera dowolny miernik telekomunikacyjny, bez zastanowienia co konkretnie ma być mierzone. Reflektometr TDR jest bardzo użyteczny, ale do innych zadań. Pozwala lokalizować przerwy, zwarcia, zmiany impedancji, odgałęzienia i przybliżoną odległość do uszkodzenia na kablu miedzianym. Działa na zasadzie wysłania impulsu i analizy odbicia. Może zasugerować problem w kablu, ale nie jest podstawowym miernikiem do pomiaru rezystancji izolacji w MΩ. Do takiego badania stosuje się megaomomierz, bo on jest właśnie zbudowany do sprawdzania upływności izolacji między żyłami oraz między żyłą a ziemią. W praktyce przed pomiarem odłącza się urządzenia końcowe i dopiero wtedy wykonuje test, żeby nie uszkodzić elektroniki aparatu, modemu czy portu centrali.