Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym układzie nie wyznacza się impedancji, rezystancji pętli ani rezystancji izolacji, mimo że wszystkie te wielkości też dotyczą torów telekomunikacyjnych. Rysunek pokazuje źródło sygnału sinusoidalnego dołączone do jednego końca badanego toru i przyrząd pomiarowy na drugim końcu. Taki zestaw służy do porównania poziomu sygnału nadanego z poziomem odebranym, czyli do pomiaru tłumienia. Impedancję mierzy się inaczej: najczęściej mostkiem pomiarowym, analizatorem impedancji, metodą reflektometryczną TDR albo przez pomiar zależności napięcia i prądu przy znanym obciążeniu. Sam fakt, że w obwodzie jest generator, nie oznacza jeszcze pomiaru impedancji, bo na schemacie nie ma układu równoważenia ani pomiaru prądu i napięcia wejściowego. Rezystancja pętli to pomiar stałoprądowy wykonywany zwykle omomierzem, po zwarciu żył na drugim końcu linii. Chodzi wtedy o opór obu żył razem, co jest ważne np. w pętli abonenckiej PSTN. Rezystancję izolacji mierzy się megaomomierzem przy podwyższonym napięciu stałym, między żyłami albo między żyłą a ekranem czy ziemią. Tu z kolei szuka się upływności izolacji, a nie spadku poziomu sygnału roboczego. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi dowolny układ pomiarowy podłączony do kabla i od razu kojarzy go z rezystancją. A tutaj kluczowe są oznaczenia P_g i P_m oraz generator przebiegu zmiennego, bo one prowadzą prosto do pomiaru strat transmisyjnych w dB.