Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

Ten rysunek łatwo pomylić z innymi topologiami, jeśli patrzy się tylko na rozmieszczenie symboli urządzeń, a nie na sposób ich połączenia. W topologii drzewa występuje wyraźna struktura hierarchiczna: jeden punkt nadrzędny, potem gałęzie, podgałęzie i kolejne poziomy sieci. Tutaj czegoś takiego nie ma, bo wszystkie węzły są dołączone do jednej wspólnej linii, bez widocznego podziału na poziomy nadrzędne i podrzędne. Gwiazda wygląda inaczej, ponieważ każde urządzenie łączy się osobnym przewodem z centralnym punktem, na przykład przełącznikiem, koncentratorem albo centralą. Na schemacie nie ma takiego centrum, więc nazwanie tego gwiazdą byłoby raczej efektem skojarzenia z kilkoma „ramionami”, ale technicznie to nie pasuje. Pierścień również odpada, bo w nim tor transmisyjny tworzy zamkniętą pętlę, a każde urządzenie jest elementem tej pętli lub jest do niej wpięte w sposób utrzymujący obieg sygnału. Tutaj linia jest otwarta, biegnie poziomo i ma odczepy do stacji. Właśnie to jest cecha magistrali. W praktyce taki błąd pojawia się często, gdy ktoś zapamiętuje nazwy topologii obrazkowo, zamiast analizować tor transmisji. Dobra praktyka jest taka: najpierw sprawdź, czy jest punkt centralny, potem czy jest zamknięta pętla, a na końcu czy urządzenia wiszą na wspólnym przewodzie. W tym przypadku wspólny przewód rozstrzyga sprawę.