Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu kluczowe jest słowo jednoczesne. Simpleks oznacza transmisję tylko w jednym kierunku, więc nadajnik wysyła, a odbiornik tylko odbiera. Przykładowo może to przypominać klasyczne nadawanie radiowe albo system rozgłoszeniowy, gdzie informacja płynie od źródła do wielu odbiorców, ale nie ma kanału zwrotnego. Taki tryb nie spełnia warunku równoczesnej wymiany informacji, bo druga strona nie może odpowiedzieć tym samym torem w tym samym czasie. Half-dupleks bywa mylący, bo też pozwala na komunikację w obie strony, ale nie naraz. Działa to jak krótkofalówka: mówisz albo słuchasz, a przełączanie kierunku zwykle odbywa się przez przycisk PTT lub procedurę dostępu do medium. W sieciach danych skutkuje to koniecznością kontroli, kto w danej chwili nadaje, żeby nie powstał konflikt. Duosimpleks brzmi podobnie do dupleksu i przez to łatwo się na tym złapać, ale nie jest typową odpowiedzią w podstawowej klasyfikacji trybów transmisji. Czasem spotyka się określenia związane z dwoma torami simpleksowymi, jednak w standardowym nazewnictwie szkolnym i branżowym tryb jednoczesnego nadawania oraz odbierania to full-dupleks. Typowy błąd polega na utożsamieniu dowolnej komunikacji dwukierunkowej z pracą równoczesną. A to nie to samo. W praktyce technik powinien rozróżniać kierunkowość transmisji od tego, czy oba kierunki mogą działać w tej samej chwili, bo ma to znaczenie przy konfiguracji urządzeń, projektowaniu łączy i diagnozowaniu spadków jakości transmisji.