Na rysunku przedstawiono
Na rysunku widać stelaż przełącznicy MDF, czyli główny element mechaniczny przełącznicy głównej stosowanej w telekomunikacji. MDF, od angielskiego Main Distribution Frame, służy do porządkowania i krosowania torów kablowych między stroną liniową, np. kablami zewnętrznymi od abonentów, a stroną urządzeniową, czyli centralą, PBX albo innymi systemami teletransmisyjnymi. Charakterystyczne są tu wysokie pionowe ramy, miejsca pod łączówki, prowadnice i uchwyty kablowe, a nie pojedyncze gniazdo czy panel z portami RJ-45. W praktyce na takim stelażu montuje się łączówki LSA, zabezpieczenia przepięciowe, prowadzi wiązki par kablowych i wykonuje krosowania przewodami krosowymi. Dobra praktyka branżowa mówi, żeby zachować czytelne oznaczenia, promienie gięcia przewodów, stabilne mocowanie wiązek oraz separację strony liniowej od sprzętowej. Moim zdaniem to jeden z tych elementów, które łatwo pomylić na obrazku, ale w realnej serwerowni albo centrali od razu widać jego przeznaczenie: organizacja dużej liczby par i szybka możliwość przełączeń oraz diagnostyki.
Na ilustracji nie pokazano pojedynczego gniezdnika LSA, chociaż skojarzenie z LSA jest dość zrozumiałe. Łączówki lub gniezdniki LSA są zwykle małymi modułami montowanymi właśnie na większych konstrukcjach, takich jak przełącznice. Same w sobie nie mają formy wysokiego, wolnostojącego stelaża z pionowymi prowadnicami i miejscami na osprzęt kablowy. To raczej element roboczy do zakańczania par przewodów metodą IDC, gdzie żyłę wciska się nożem krosowniczym bez klasycznego zdejmowania izolacji. Uchwyt szafy 19 cali też nie pasuje, bo uchwyt jest prostym elementem mechanicznym, służącym do otwierania drzwi lub czasem do mocowania wyposażenia, a nie konstrukcją przeznaczoną do organizowania setek albo tysięcy par kablowych. Panel krosowniczy, szczególnie w sieciach LAN, ma najczęściej postać poziomego modułu 19-calowego z portami RJ-45 lub adapterami światłowodowymi. Tutaj natomiast widać pionowy stelaż telekomunikacyjny, typowy dla przełącznicy MDF. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi dużo miejsc montażowych i od razu myśli o patch panelu albo szafie RACK. W telekomunikacji klasycznej trzeba jednak zwracać uwagę na skalę, układ pionowy, prowadzenie wiązek kablowych oraz to, czy urządzenie służy do zakończenia kabli abonenckich i krosowania torów. Z mojego doświadczenia takie rozróżnienie bardzo pomaga przy czytaniu dokumentacji technicznej i przy pracy na obiektach, bo innego osprzętu, narzędzi i zasad porządkowania używa się przy MDF, a innego przy typowej instalacji strukturalnej w standardzie 19 cali.