Na rysunku przedstawiono złącze koncentryczne typu
To jest złącze koncentryczne typu F. Najłatwiej rozpoznać je po nakrętce z gwintem zewnętrznym/wewnętrznym w typowym sześciokątnym kształcie oraz po tym, że żyła środkowa kabla koncentrycznego często pełni rolę styku centralnego. Na zdjęciu widać właśnie taki układ: kabel koncentryczny, metalowy korpus z radełkowaniem i nakrętka nakręcana na gniazdo. Złącza F są bardzo często stosowane w instalacjach RTV, telewizji kablowej, satelitarnej i sieciach HFC, zwykle dla torów o impedancji falowej Z0 = 75 Ω. W praktyce spotkasz je przy kablach typu RG-6, Triset, czasem RG-59, przy multiswitchach, konwerterach LNB, modemach kablowych i gniazdach abonenckich. Moim zdaniem to jedno z najbardziej charakterystycznych złączy, bo wygląda prosto, ale wymaga starannego zarobienia. Dobra praktyka branżowa to używanie złączy kompresyjnych zamiast tanich skręcanych, pilnowanie aby oplot nie dotykał żyły środkowej, zachowanie ciągłości ekranu oraz odpowiedniego promienia gięcia kabla. W instalacjach TV/SAT ma to duże znaczenie, bo słabe złącze F potrafi wprowadzić tłumienie, odbicia sygnału i zakłócenia, mimo że sam kabel jest całkiem dobry.
Na zdjęciu nie pokazano złącza N, BNC ani SMA, chociaż wszystkie te nazwy też dotyczą złączy koncentrycznych i przez to łatwo się pomylić. Złącze N jest również gwintowane, więc bywa mylone ze złączem F, ale jest wyraźnie większe, bardziej masywne i ma typowy styk centralny wykonany jako osobny pin lub gniazdo. Używa się go często w technice radiowej, antenach zewnętrznych, torach pomiarowych i instalacjach pracujących przy większych częstotliwościach lub mocach, zwykle w wersjach 50 Ω, czasem 75 Ω. Na fotografii widać jednak małe złącze typowe dla instalacji telewizyjnych, z sześciokątną nakrętką i żyłą kabla jako przewodnikiem środkowym, czyli konstrukcję F. BNC ma zupełnie inny sposób mocowania: bagnetowy, z charakterystycznymi bolcami i obrotem o krótki kąt, spotykany np. przy oscyloskopach, starszym CCTV, aparaturze pomiarowej i sieciach laboratoryjnych. SMA z kolei jest dużo mniejsze, precyzyjne, z drobnym gwintem, popularne w modułach radiowych, Wi-Fi, GPS czy urządzeniach RF. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi kabel koncentryczny i metalową końcówkę, więc wybiera dowolne znane złącze koncentryczne. W praktyce trzeba patrzeć na mechanikę mocowania, rozmiar, rodzaj styku centralnego i zastosowanie instalacyjne. Tutaj wszystkie te cechy wskazują na złącze F, używane głównie w instalacjach 75 Ω dla sygnałów RTV/SAT i telewizji kablowej.