Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu łatwo pomylić się, jeśli patrzy się tylko na jedną z dwóch częstotliwości albo próbuje zgadywać po układzie cyfr na klawiaturze bez zastosowania pełnej tabeli DTMF. Wybieranie tonowe DTMF działa tak, że każdy klawisz generuje jednocześnie dwa sygnały sinusoidalne: jeden z grupy niskiej i jeden z grupy wysokiej. Sama częstotliwość 1477 Hz mówi tylko, że chodzi o trzecią kolumnę, czyli mogą to być 3, 6, 9 albo #. Dopiero połączenie jej z częstotliwością 852 Hz zawęża wynik do trzeciego wiersza, a tam w tej kolumnie znajduje się 9. Cyfra 3 też ma ton 1477 Hz, ale jej częstotliwość wiersza to 697 Hz, więc nie pasuje do podanych danych. Cyfra 6 również leży w kolumnie 1477 Hz, ale używa wiersza 770 Hz, a nie 852 Hz. Cyfra 8 z kolei ma właściwy wiersz 852 Hz, ale jej kolumna to 1336 Hz, więc też odpada. Typowy błąd polega na tym, że ktoś rozpoznaje tylko jeden ton i ignoruje drugi, a dekoder DTMF nigdy nie powinien tak działać. Zgodnie z dobrą praktyką i zaleceniami ITU-T Q.23 oraz Q.24 odbiornik powinien sprawdzać obecność poprawnej pary częstotliwości, odpowiedni poziom sygnału, czas trwania tonu oraz odstęp między kolejnymi znakami. W realnej instalacji, na przykład w centrali abonenckiej PBX albo bramce VoIP, błędne rozpoznanie pary tonów mogłoby powodować wybranie złego numeru, problemy z obsługą IVR albo niepoprawne sterowanie usługami. Dlatego najlepiej zawsze odczytywać DTMF jak tabelę współrzędnych: wiersz plus kolumna daje konkretny klawisz.